มงคลที่ 4 อยู่ในถิ่นที่เหมาะสม

(1/1)

เทพสายลม:

มงคลที่ 4 อยู่ในถิ่นที่เหมาะสม

ถิ่นที่เหมาะสม หมายถึง ถิ่นที่สิ่งแวดล้อมดี ไม่เป็นพิษเป็นภัยแก่สุขภาพกายและใจ
ยิ่งกว่านั้น ยังสนับสนุนให้ผู้อยู่อาศัยสามารถประกอบกิจการงานในหน้าที่
อันเป็นสัมมาอาชีพ ให้เจริญก้าวหน้าได้โดยง่าย และสร้างสมคุณงามความดีได้เต็มที่

วิธีที่อยู่ในถิ่นที่เหมาะสม
1. เลือกที่อยู่ที่ทำงานที่เหมาะสม
2. พัฒนาที่อยู่ที่ทำงานให้เป็นถิ่นที่เหมาะสม

ลักษณะของถิ่นที่เหมาะสม
1. อาวาสเป็นที่สบาย หมายถึง เป็นที่ที่มีสภาพภูมิศาสตร์ดี
2. อาหารเป็นที่สบาย หมายถึง เป็นบริเวณที่สามารถจัดหาอาหารได้สะดวก
3. บุคคลที่เป็นที่สบาย หมายถึง บริเวณที่อยู่นั้นต้องไม่มีนักเลงอันธพาล
โจรผู้ร้ายไม่ชุกชุม คนส่วนใหญ่ในละแวกนั้นเป็นคนดี มีศีลธรรม มีวินัย ใฝ่หาความก้าวหน้า
4. ธรรมะเป็นที่สบาย หมายถึง ความดีงาม ความเหมาะสม ใน 2 ลักษณะ คือ
- ในทางโลก หมายถึง ในถิ่นนั้นมีโรงเรียน สถานศึกษาสำหรับให้ความรู้ได้อย่างดี
ตลอดจนมีหลักการปกครอง การบริหารราชการบ้านเมืองที่ดีอีกด้วย
- ในทางธรรม หมายถึง ในถิ่นนั้นมีพระภิกษุ หรือฆราวาสผู้รู้ธรรมเป็นบัณฑิต
สามารถให้การอบรมสั่งสอนศีลธรรมได้อย่างดี หรือถิ่นที่พระพุทธศาสนาแผ่ไปถึง
สามารถให้ทาน รักษาศีล ฟังเทศน์ ทำสมาธิภาวนาได้เป็นนิจ

ลำดับความสำคัญของปัจจัย 4 ประการ
ธรรมะเป็นที่สบาย สำคัญอันดับ 1
บุคคลเป็นที่สบาย สำคัญอันดับ 2
อาหารเป็นที่สบาย สำคัญอันดับ 3
อาวาสเป็นที่สบาย สำคัญอันดับ 4

วิธีทำบ้านให้น่าอยู่
1. ดูแลบ้านให้สะอาด เป็นระเบียบ มีทางถ่ายเทอากาศได้สะดวก
2. เลือกซื้อเลือกทำอาหารให้ถูกหลักอนามัย
3. จูงใจคนในบ้านให้มีความเคารพซึ่งกันและกัน ละเว้นอบายมุข
มีความขยันหมั่นเพียร มีน้ำใจต่อกัน
4. ชักนำกันไปวัดทำบุญ รักษาศีล ฟังเทศน์ ฝึกสมาธิ เป็นประจำ

อานิสงส์การอยู่ในถิ่นที่เหมาะสม
1. ทำให้ได้รับความสุขการสุขใจเต็มที่
2. ทำให้ได้รับความเจริญก้าวหน้าทั้งทางโลกและทางธรรม
3. ทำให้มีโอกาสบำเพ็ญบุญเต็มที่ ทั้งทาน ศีล ภาวนา
4. ทำให้ได้ลาภอันประเสริฐ คือได้ความศรัทธาในพระรัตนตรัย
5. ทำให้ได้ฟังธรรมอันประเสริฐ คือได้ฟังคำสอนของพระพุทธเจ้า
6. ทำให้ได้รู้พระสัทธรรม คือได้ศึกษาธรรมะ
7. ทำให้ได้การเห็นอันประเสริฐ คือได้เห็นพระรัตนตรัย
8. ทำให้ได้การศึกษาอันประเสริฐ คือได้ศึกษาศีล สมาธิ ปัญญา
9. ทำให้ได้ทำให้ได้การบำรุงอันประเสริฐ คือได้บำรุงพระพุทธศาสนา
10. ทำให้ได้การระลึกอันประเสริฐ คือใจระลึกผูกพันอยู่กับพระรัตนตรัย
11. ทำให้ได้นิสัยไม่ประมาท
12. ทำให้ได้ที่พึ่งอันสูงสุด คือพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์
13. ทำให้ได้อริยทรัพย์ คือหนทางสู่นิพพาน
ฯลฯ

จากมงคลชีวิต ฉบับ "ทางก้าวหน้า"

เทพสายลม:


อกาลราวิชาดก : ไก่ขันไม่เป็นเวลา

ในสมัยหนึ่ง พระพุทธเจ้า ประทับอยู่วัดเชตวัน เมืองสาวัตถี ทรงปรารภภิกษุผู้ท่องบ่นไม่เป็นเวลารูปหนึ่ง สร้างความรำคาญและความเดือดร้อนแก่หมู่ภิกษุ ได้ตรัสอดีตนิทานมาสาธกว่า...

   กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว พระโพธิสัตว์เกิดเป็นอาจารย์ทิศาปาโมกข์ บอกศิลปะแก่มานพประมาณ ๕๐๐ คน พวกมานพอาศัยไก่ขันยามตัวหนึ่ง ในการลุกขึ้นศึกษาศิลปะ ต่อมามันได้ตายไป พวกเขาจึงแสวงหาไก่ตัวอื่นแทนมัน

   วันหนึ่ง มีมานพคนหนึ่งเข้าไปหักฟืนในป่า ได้ไก่ป่าตัวหนึ่งมาเลี้ยงไว้ ไก่ตัวนี้ไม่รู้จักเวลาขัน เพราะเติบโตขึ้นในป่า บางวันก็ขันดึกเกินไป บางวันก็ขันอรุณขึ้น พวกมานพพากันตื่นมาศึกษาศิลปะในเวลาดึกเกินไป ไม่อาจศึกษาได้จนอรุณขึ้น ก็พากันนอนหลับไป ในเวลาสว่างแล้วก็ไม่ได้ท่องบ่นเลย พวกเขาจึงพากันพูดว่า " เดี๋ยวมันขันดึกไป เดี๋ยวมันขันสายไป อาศัยไก่ตัวนี้ พวกเราคงศึกษาศิลปะไม่สำเร็จหรอก " จึงนำมันไปแกงเป็นอาหารแล้วบอกเรื่องนั้นแก่อาจารย์

   อาจารย์จึงกล่าวคาถาว่า

    " ไก่ตัวนี้ ไม่ได้เติบโตอยู่กับพ่อแม่
       ไม่ได้อยู่ศึกษาในสำนักอาจารย์
       จึงไม่รู้เวลาที่ควรขันและไม่ควรขัน "

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :
1.เกิดเป็นคนต้องรู้จักเวลาที่เหมาะสมว่า อะไรควร อะไรไม่ควร
2.การที่เราอยู่ในสถานที่ที่เหมาะสม ทำอะไรก็สำเร็จ

ธรรมะไทย

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ