ต่อไป →

[ภ.ภาพวาด]

ทุกบทกลอนสงวนลิขสิทธิ์ทางปัญญา ท่านใดนำไปโพสที่อื่นให้เครดิตด้วยค่ะ

<a href="http://www.charyen.com/UploadedFiles/ih/63e3a167174890124ff92cf839619b57.wma" target="_blank">http://www.charyen.com/UploadedFiles/ih/63e3a167174890124ff92cf839619b57.wma</a>

[ภ.ภาพวาด]

คืนค่ำ  รำไร  ใต้เดือนดาว
สุกสกาว  วาววับ  จับทั่วหล้า
เวิ้งว้าง  คว้างเคว้ง  วังเวงว้า
ลำเพยพรม  ลมพัดมา  พาหนาวกาย

วิบวับ  ระยับส่อง  ละอองแสง
ขอแรง  แห่งจันทร์  อันเฉิดฉาย
ส่องสาด  วาดหวัง  กำลังกาย
ชุบชีพ  วางวาย  คล้ายกลับคืน

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

เห็นจดหมาย  ลายมือ  กิ้งกือเขียน
คิดวนเวียน  สนสับ  กับคำถ้อย
ใครกันหนา  ส่งมา  วาจาร้อย
เปิดอ่านหน่อย  คงรู้  ผู้ใดเออ


ค่อยค่อยแงะ  แกะซอง  แล้วมองอ่าน
ุ้ท่วงทำนอง  คล้องหวาน  พาลนั่งเหม่อ
ใครกันนะ  เขียนส่ง  หลงละเมอ
คำพูดเพ้อ  เออ..ออ  เราก็อาย


นั่งอมอิ่ม  ยิ้มหวาน  หน้าชานเรื่อน
ทุกคำเอื้อน  เหมือนตรา  พาใจหาย
วูบไหววาบ  ซาบซ่าน  สะท้านกาย
เพียงเห็นลาย  สายษร  ทำอ่อนใจ


ใครกันนี่  ที่ส่ง  ไม่ลงชื่อ
มีลายมือ  สื่อหยัก  อักษรไขว้
แม้อ่านยาก  นิดหนึ่ง  ตรึงหทัย
เพราะคำไทย  ในจอมอ  ต่อมาเติม

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

โดนขังไว้  ในโหล  โอ้อกเอ๋ย
เป็นเชลย  ของใคร  ผู้ใดหนา
ปล่อยฉันเถิด  เปิดจุดติด  ที่ปิดฝา
ให้ตัวข้า  หลุดรอด  และปลอดภัย


กำแพงใย  ใสแจ๋ว  แก้วขวดโหล
ขังฉันโชว์  เพื่อคนดู  แบบผู้ไหน
ปล่อยฉันเถิด  เปิดให้ออก  นอกชวดไป
ก่อนที่ไม่  มีชีวิต  อนิจจา

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

โอ้ความรัก  เรานั้น  มันช่างต่าง
จะเปรียบอย่าง  นาฬิกา  ก็ว่าได้
เธอเริ่มริ  เติมร้อย  ถดถอยไป
แต่ว่าใจ  ฉันเริ่มศูนย์  เพิ่มพูนมา


มันช่างต่าง  ทางขนาน  ให้ราญเร้า
เมื่อรักเรา  เติมล้น  เกินค้นหา
แต่รักเธอ  ไม่เหลือ  เยื่ออุรา
เปรียบดังนา-ฬิกาทราย  คล้ายเหลือเกิน


วันที่ฉัน  รักเต็มร้อย  เธอถอยห่าง
ีรู้ไหมกลาง  ใจฉัน  มันขลาดเขิน
อยากจะยื้อ  รั้งเรียง  ร่วมเคียงเดิน
กลับถูกเมิน  เธอไม่มอง...ละอองทราย


ทิ้งเพียงผง  หลงติด  เป็นพิษรัก
ช้ำยิ่งนัก  รักมี  มาหนีหาย
นาฬิกา  เพิ่มทรายลง  คงไม่คลาย
สิ่งสุดท้าย  ทรายเธอหาย  ทรายฉันเต็ม

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

ม้านั่งนี้  ที่เก่า  ของเราสอง
เคยตระกอง  กอดกัน  ในวันเหงา
แต่วันนี้  ไม่มี  พี่เคียงเงา
เหลือแต่เรา  ดายเดียว  เปลี่ยวเอกา

ให้รำลึก  นึกถึง  ซึ่งคนข้าง
บัดนี้ห่าง  ทางไกล  ใจห่วงหา
มิได้สบ  พบเลย  เอ๋ยพี่ยา
ลืมกานดา  หรือยัง  ..คนนั่งคอย

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

ด้วยวันนี้  มีเพียง  เราเคียงข้าง
เหมือยทุกอย่าง  หยุดนิ่ง  ว่าจริงไหม
อุ่นไอรัก  ถักทอ  เกี่ยวข้อใย
แนบดวงใจ  ใกล้กัน  มั่นเพียงเธอ


มือจับมือ  กายเคียงกาย  สายใยรัก
ผูกสมัคร  มั่นตรึง  คนึงเสมอ
ทอความรัก  จากใจ  หทัยเพ้อ
รักล้นเอ่อ  เธอคนดี  ที่ข้างกาย


มีเพียงเรา  เคล้าคู่  อย่างชู้ชื่น
วันเป็นคืน  คืนเป็นวัน  ยังมั่นหมาย
รักมีรัก  เรามีเรา  เท่าชีพวาย
แม้มลาย  ขอตายเรียง  อยู่เคียงเธอ

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

ยืนพิงเสา  เราเพ้อ  ใจเหม่อหา
ท้องนภา  มืดหม่น  จนไร้แสง
ผีเสื้อน้อย  ลอยล่อง  ต้องลมแรง
สายลมแซร้ง  แกล้งพัด  ไกว่กวัดเซ


พยามสู้  เพื่ออยู่รอด  และปลอดภัย
ภมร..ไม่  อ่อนล้า  พาแสร้งเส
หวังเพียงมี  ชีวิตแท้  แม้จำเจ
ลมเกเร  ก็หาญ  ต้านฝ่าฟัน


แล้วเราล่ะ  จะสู้บ้่าง  อย่างมันไหม
หรือว่าจะ  ปล่อยไป  ให้โศกศัลย์
อยู่กับความ  โศกา  และจาบัลย์
ยอมแพ้มัน  งั้นฤา  หรือตัวเรา

ภาพวาด

เว็บที่เอาไป ไม่ลงชื่อ  http://www.mion4you.com/read.php?tid=32889

[ภ.ภาพวาด]

ทางไกล  ให้เคว้ง  วังเวงหา
ก้าวมา  พาหวั่น  ใจสั่นไหว
สุดทาง  ย่างเดิน  เผชิญไป
ดูไร้  จุดหมาย  สิ้นปลายทาง


เรืองเรือง  ส่องหล้า  พนาพง
แดงดง  หลงไหล  ให้ไหวหว่าง
งามนัก  ละออง  ส่องเลือนลาง
พรายพร่าง  แสงจันทร์  อ่าอำไพ

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

ความว่างเปล่า เงาดำ ที่กำจิต
บังชีวิต ปิดตา จนพาหลง
และประมาท หวาดหวั่น ไม่มั่นคง
เกิดทนง องอาจ เลยพลาดไป

จินตนา พาพบ ประสพภาพ
ฉายแสงอาบ ทาบตา พาหวั่นไหว
เป็นนิมิต คิดแปลง ปรุงแต่งใจ
แล้วแต่ใคร ได้สร้าง วางกรอบเกณฑ์

มรุกขนคร

[ภ.ภาพวาด]

หันหลังเดิน  จากไป  ด้วยใจเจ็บ
หนาวทรวงเหน็บ  เก็บกลืน  สะอื้นหา
คนเคยรัก  ภักมั่น  ขวัญชีวา
เอ่ยวาจา  ลาก่อน  สะท้อนใจ

หันหลังหลบ  กลบน้ำตา  อุราเร้า
ไม่อาจยืน  ดูเขา  เคลาเคียงใกล้
จึงเดินหลบ  เลี่ยงหลีก  ปลีกตัวไป
ปล่อยเขาให้  คู่เรียง  เคียงอีกคน

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

สาริกา  เกาะกิ่งก้าน  ขานขับร้อง
ท้วงทำนอง  ก้องไพร  ให้ใหลหลง
เสียงเล็กเล็ก  สอดคล้อง  ก้องไพรพง
ดั่งแดนดง  เมืองฟ้า  นภาลัย

เขียวขจี  สีชื่น  ระรื่นร่ม
กล่อมผสม  เสียงวิหก  นกแจ้วใส
ดังมนต์ป่า  ฟ้าประทาน  ขานพงไพร
ขับกล่อมไป  ให้ก้อง  ท้องพนา

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

หมู่วิหก  นกกา  พาบินจาก
ดั่งใจพราก  ยากคืน  สะอื้นอ้อน
น้ำตาริน  รดร่วง  ทรวงอาวอน
ให้ทอดถอน  บนยอดเขา  แสนเศร้าใจ


ระร่ำไห้  ใจวิโยค  แสนโศกศัลย์
คู่ชีวัน  ผันชีวา  พาอ่อนไหว
เหลือเพียงร่าง  ไร้ชีวิน  สิ้นลมไป
น้ำตาไหล  ใจอาดูร  สูญสิ้นเธอ


ไว้อาลัย  ให้คนรัก  เคยภักคู่
ส่งเธอสู่  สวรรค์  พลันเสนอ
เก็บความรัก ความอบอุ่น  คุ้นละเมอ
จำเสมอ  เธอคนดี  ที่จากลา

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

กำหนังสือ  ถือในมือ  คือตำรา
บทคาถา  ว่าไว้  ใจตั้งมั่น
ปิดหนังสือ  ท่องทบทวน  จวนคบครัน
จำทุกสรร  พยัญษร  ทุกตอนตรึง



หญิงสูงศักดิ์  ลัคณา  ทั้งอ่าองค์
หยิ่งทนง  ในตน  ของคนหนึ่ง
แต่จริงแท้  ภายใน  ใครจะซึ้ง
ว่าก้นบึ่ง  ในช้ำ  ช้ำเพียงใด



ฉันต่ำต้อย  ด้อยศักดิ์  มิมักสูง
มิอาจเปรียบ  เทียบฝูง  นกยูงได้
เป็นเพียงหญิง  ชาวบ้าน  มิหวานใส
จะมีไหม  ใครสักคน  สนใจปอง



ชื่นชมมวล  อวลไม้  ในดงหมู่
ตั่งดอกชู  สู่สายตา  น่าจับจอง
ขาวบานแย้ม  แซมเขียว  เดี่ยวใบรอง
งามจับต้อง  ตราใน  ใจหญิงเออ



สง่างาม  ตามกาล  บานผลิแย้ม
หาต้องแซม  แต้มใด  ให้ใครเพ้อ
ผิวละออง  ทองทา  พาชายเหม่อ
สวยเสมอ  จากภายใน  ใช่เพียงกาย



กีดร่ายรำ  ระบำเต้น  เป็นงานโชว์
ใจร้องโฮ  โธ่ข้า  หาได้หมาย
เจ็บและช้ำ  แค่ไหน  ใจเดียวดาย
ชายรำร่าย  ชายชม  สมสุขใจ



ดูก๋ากั่น  มั่นมาด  ใครคาดถึง
ใจจริงหนึ่ง  ซึ่งร่ำ  พร่ำอ่อนไหว
หวานน่ารัก  พักตร์นวล  ชวนตรึงใจ
แท้ภายใน  หมองหม่น  ทนกล้ำกลืน



ผ้าแพรไหม  ในมือ  คือของรัก
ดูต่างพักตร์  คนคู่  อยู่แดนอื่น
ใจจดจำ  คำลา  ว่าจะคืน
กลับมายืน  เคียงกัน  มั่นทรวงใน



ไว้อาลัย  ให้ชาย  นายที่รัก
ขอจงพัก  เถิดหนา  อย่าหวั่นไหว
ฉันคนนี้  จะมีเธอ  เสมอไป
..ภพชาติใหม่  ให้เราคู่  อยุ่เคียงกัน

ภาพวาด

ลองแต่งดูค่ะ  ผิดพลาดช่วยติหน่อยนะคะ

[ภ.ภาพวาด]

ศรใจ


โอ้เสี้ยวจันทร์  คันโค้ง  โยงระยาย
จับขึ้นสาย  หมายใจ  ยิงไปสู่
ถึงอีกคน  ที่รอ  พ่อยอดชู้
จงมาอยู่  คู่เรียง  ร่วมเคียงใจ


อธิฐาน  บานบน  ขอคนรัก
ให้ศรปัก  กลางจิต  พิสมัย
พรหมประทาน  รักด้วย  ช่วยอวยชัย
ขอเพียงใคร  ใจเดียว  มาเกี่ยวครอง


ภาพวาด