ต่อไป →

[ภ.ภาพวาด]

เพื่อนหมา-หมา


ถ้ามีเพื่อน  เป็นหมา  เขาว่าไว้
ดีกว่าได้  เพื่อนหมา-หมา  มาเคียงข้าง
เพื่อนไม่ดี  มีทำไม  ให้ร่วมทาง
ต้องถอยห่าง  ต่างเลนส์  เปลี่ยนเส้นเดิน


อย่าได้ร่วม  รวมต่อ  เป็นข้อห้าม
หากว่าห่าม  ข้ามไป  ในทางเหิน
มีแต่เพื่อน  หมาเล่า  เห่าเชื้อเชิญ
จะหลงเพลิน  เดินข้าง  เข้าทางตรม


หมาเป็นสัตว์  สัตย์ซื่อ  ถือเป็นคุณ
เราการุณ  จุนเจือ  เอื้อพอสม
หมาตอบแทน  ด้วยซื่อสัตย์  ชัดน่าชม
คนนิยม  เลี้ยงกัน  ทั้งนั้นเออ


หากแต่คน  ตนหนึ่ง  ไม่ซึ้งจิต
มิเคยคิด  ว่าเราเพื่อน  เสมือนเสมอ
หักหลังเรา  แน่แน่ว  ทิ้งแล้วเกลอ
เจ็บที่เจอ  ...เออวะหมา  ข้ารักเอ็ง...


มีเพื่อนเป็นหมา  หมาเป็นเพื่อน  เตื่อนว่าต่าง
จงห่างห่าง  เพื่อนหมา  ว่าตรงเผง
หากอยู่ใกล้  ได้ชิด  มิคิดเกรง
ต่อให้เก่ง  แค่ไหน  ไม่เท่าทัน


ภาพวาด

ผู้ที่เอาไป http://www.baanklon.com/index.php?topic=1692.msg4793;topicseen#msg4793

[ภ.ภาพวาด]

ฝันลางลาง



อยากมีพ่อ  มีแม่  แค่เพียงหนึ่ง
และพี่ซึ่ง  เป็นที่รัก  หลักใจหนู
อยากได้ครอบ  ครัวอุ่น  หนุนอุ้มชู
มิใช่อยู่  อย่างหลายแม่  ...แค่อยากมี


เป็นความฝัน  วาดค้าง  อยู่กลางหาว
กับเรื่องราว  เป็นมา  พาหมองศรี
พ่อมีหนึ่ง  ต่างแท้  กับแม่มี
เพราะมีสี่  นี่หรือ  คือชีวัน


หนูฝันไว้  ใจวาด  ปรารถนา
ขอบิดา  มารดา  พาสุขสันต์
พี่ร่วมท้อง  น้องคือหนู  คู่เคียงกัน
สายสัมพันธ์  ฝันลางเลือน  เหมือนดังเงา


ได้แค่ฝัน  เท่านั้น  นั่นแหละหนา
คงจะหา  เป็นจริงไม่  ให้โศกเศร้า
ได้แค่วาง  ฝันลางลาง  ข้างกับเรา
ได้แต่เฝ้า  ชาติหน้าใหม่  ให้เป็นจริง


วอนต่อฟ้า  ข้าขอ  ต่อพรหมท่าน
ดลบันดาล  กาลกัลป์  อันไกลยิ่ง
ให้ชาติหน้า  ฟ้าใหม่  ได้หลักอิง
มีทุกสิ่ง  ที่หนูรอ  รอนะเอย


ภาพวาด

หนูขอ

[ภ.ภาพวาด]

ตะวันยอแสง


ตะวันทอ  ยอแสง  จะแฝงเร้น
ยามจะเย็น  เพ็ญเดือน  เคลื่นแทนที่
ให้ส่วนลึก  นึกเหงา  เศร้าฤดี
เพราะยามนี้  ที่ร้าง  ห่างกันไกล


สุริยา  จะลาลับ  กับขอบฟ้า
นัยนา  พร่าเลือน  เหมือนจะไห้
ลมเย็นโชย  โหยหวน  ครวญฤทัย
พร้อมหยดใส  ไหลแต้ม  ที่แก้มนวล


สุดสายตา  ฟ้ากว้าง  ให้ว้างเวิ้ง
สีแดงเพลิง...เหลิงหลง  คงกำสรวล
ไร้ที่หลบ  ซบอิง  ยิ่งรัญจวน
เมื่อนึกหวล  จึงครวญคร่ำ  ช้ำไม่คลาย

ภาพวาด
15/10/53

[PR:น้องแนน]

ถึงตะวัน จะทอแสง สว่างจ้า
ท้องนภา แต่งแต้มสี อันสดใส
มองมองไป รอบรอบทั่ว ฟ้าผืนไกล
ดั่งเหมือนใจ สาดส่องแสง รับตะวัน

มองท้องฟ้า สีเจิดจ้า พาใจเหงา
ดั่งไร้เงา ไร้ตัวตน มองไม่เห็น
ตะวันลา ผ่านลับล่วง ในยามเย็น
นึกว่าตน เป็นคล้ายดั่ง เช่นตะวัน


...จากใจ...น้องแนนjung...PRคลังความรู้...

[ภ.ภาพวาด]

นางไพร



เหม่อใจลอย  ล่องลับ  กับเวหน
ณ ไพรสน  ต้นไม้..ถึงในป่า
เคยอาศัย  ได้นอน  ผ่อนกายา
ยามนิทรา  ฟ้ากอด  ได้ออดอิง



ระยิบยับ  วับวาว  แสงดาวสาด
ใสสะอาด  หยาดเพชร  ดั่งเกล็ดกิ่ง
นวลละออง  ต้องกล  มนต์เวียงพิง
สุขเสียจริง  มิ่งขวัญ  วันเคยมี



เป็นนางไพร  ในป่า  แสนผาสุข
ได้คลีคลุก  ทุกข์ร้าง  นั้นห่างหนี
สกุณา  อาชาไนย  ในพงพี
ทุกสิ่งที่  มีเจอ  คือเกลอเรา



แต่จำพราก  จากมา  เพราะว่ารัก
เมื่อเจ็บหนัก  รักลา  จึงพาเศร้า
ย้อนระลึก  นึกถึง  ซึ่งลำเนา
แดนดินเก่า  ที่เราเกิด  กำเนิดกาย

...ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

..กิ่งรัก..


เกาะกิ่งรักร่วมเรียงเคียงใจคู่
สร้างวิมานเลิศหรูอยู่กันสอง
แล้ววันหนึ่งชะตาขีดลิขิตครอง
ให้เราต้องหมางใจไกลห่างกัน

มีใจสามเข้ามาพารักร้าว
คำเคยกล่าวให้ซึ้งจึงผกผัน
เธอคลางแคลงรักมีที่ผูกพัน
บอกลาฉันเพราะเขานั้นเข้ามา

ผิดใดหนอข้อกังขาพาขุ่นข้อง
ใจกู่ก้องร้องถามพยามหา
โทษฉันคือรักซื่อหรือพี่ยา
ถึงกล่าวลาไม่เหลือแม้เยื่อใย

หากเป็นเพราะรักสามโปรดถามก่อน
อย่าตัดรอนจรไกลจะได้ไหม
เขาอาจคิดเกินเป็นที่เห็นไป
แต่สิ่งที่ฉันให้ไม่ใช่เลย

ทั้งดวงใจในทรวงมีห่วงแล้ว
คือพี่แก้วคนดีวจีเผย
มอบทั้งใจอิงแอบแนบอกเอย
มิได้เคยอิงใครคนใดมี
.........
ภ.ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

..ไม่ย้อนคืน..


กระแสสินธุ์รินไหลไม่คืนย้อน
เหมือนรักจรแรมร้างมาห่างเห
หยดกระเซ็นไอน้ำยามหล่นเท
คาดคเนดั่งใจเธอไม่คืน

สิ้นสวาทขาดกันฉันซิช้ำ
ด้วยยังจำขึ้นจิตยากคิดขืน
ภาพวันเก่าเราคู่อยู่เคียงยืน
กลับเป็นอื่นเสียแล้วนะแก้วใจ

ณ สะพานแห่งนี้ที่บอกฉัน
จะเติมฝันต่อใจให้สดใส
มีต้นพร้าวเป็นพยานสานหทัย
กับคนใกล้คนนี้คือพี่เธอ

แต่วันนี้ที่เดิมเริ่มเคว้งคว้าง
เหมือนทุกอย่างเปลี่ยนไปใช่ใจเผลอ
ดั่งโลกหยุดนิ่งนานนานนักเออ
ยามไม่เจออย่างเช่นที่เป็นมา

.........
ภ.ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

..★โลกสีชมพู..


อ้อมกอดอุ่นอิงแอบแนบกายข้าง
ณ ที่กลางทุ่งหญ้าพาหวั่นไหว
แผ่วลมเผยพัดผ่านวาบหวานใจ
เพราะเธอใกล้คอยกอดตลอดมา

มองเมฆน้อยลอยคว้างอยู่กลางหน
ให้สุขล้นฤดีดวงนี้หนา
เหมือนใครเติมสีชมพูภู่กันทา
หรือเพราะว่าตกห้วงรักได้พักเคียง

รู้สึกโลกงดงามเปรียบยามฝัน
มีเพียงกันอิงไอไม่บ่ายเบี่ยง
จึงอยากหยุดเวลาคราร่วมเรียง
ให้มีเพียงแต่เราตราบเท่านาน
.........
ภ.ภาพวาด

[แดงคนดี]

 

แจ้งสิทธิ์กลอนจากภาพ ที่เจอมาจากเวบ mion4you.com โดย แดงคนดี

[ภ.ภาพวาด]

..ผมโกหก..


เลขข้อนี้ยากจังนั่งคิดหนัก
ต้องใช้หลักสูตรใดไขผลหนอ
แค่ ป.4  ยากโคตรโอดครวญท้อ
ผมจึงขอเติมแรงหน่อยแล้วค่อยทำ


วิ่งไปเล่นกับเพื่อนเรือนข้างบ้าน
สนุกสนานผ่านเวลาพาเย็นย่ำ
พอกลับมาอีกทีเหมือนผีอำ
ใครชักนำผมเล่นครับ!!!..รับมาเลย!!!


แล้วยามรุ่งวันนี้ที่มาถึง
เลยต้องหาข้ออ้างหนึ่งรำพึงเผย
โอ้ครูครับผมต๊อแต๊แลไม่เบย
จามฮัดเช้ยแต่เช้าหนักเอาการ


ครูบอกโอ๋คนดีมานี่จ้า
เดี่ยวรักษายาดีมีสมาน
ยกไม่เรียวเฟี้ยวฟับประทับอาน
เพราะเมื่อวานครูเห็นเล่นทั้งวัน


ฮือฮือ-กรรมติดจรวดปวดก้นนัก
ผมโดนหนักสมที่วจีสรรค์
พูดโป้ปดผลส่งครูลงทัณฑ์
ก็สมกันแล้วล่ะนะตัวเรา


ครูกล่าวว่าการพูดปดให้งดเถิด
มันไม่เกิดผลดีมีแต่เศร้า
ผมรับคำจำไว้คลายดั่งเงา
ที่ครูเขาทิ้งท้ายคล้ายสัญญาณ


ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาหาปดไม่
พูดตรงไปตรงมาวาจาขาน
ด้วยคำครูยังท่องก้องกังวาน
ในดวงมานต์ระลึกนึกทุกคราว


จากวันนั้นมาถึงซึ่งวันนี้
ทำไงดีครับครูอยู่กับสาว
เธอเค้นผมไปไหนมาสายตาวาว
ผมควรกล่าวตรงไปใช่ไหมครู


แต่ครูครับถ้ารับว่าไปหาหญิง
ผมโดนยิงด้วยปืน..เธอยืนขู่
แต่ถ้าปดผมปลอดภัยกายไร้รู
เพื่อให้อยู่..ขอครั้งครับกลับคำไป


เมื่อคิดได้ดังนี้วจีเอ่ย
จึงพูดเผยกับเธอเสนอไข
ผมมีงานด่วนมากลับช้าไง
โอ้ทรามวัยอย่าฉุนเฉียวเดี๋ยวแก่นา


เธอค้อนขวับแล้วเมินเดินไปนั่ง
ด้วยรอฟังผมปดคำเอ่ยพร่ำว่า
พอสักเดี๋ยวเธอยิ้มกรุ้มกริ่มมา
พร้อมพูดว่าเหนื่อยไหมในคำลวง


ผมตะลึงตกใจไยเธอรู้
เอาล่ะตูตายแน่แม่ไม่ห่วง
จึงนึกถึงคำท่องก้องในทรวง
ที่เป็นบ่วงศีลธรรมประจำเออ


โดนทั้งหมัดทั้งเข่าเอาซะแหลก
เธอจ่ายแจกเต็มที่มีเสนอ
โทษฐานเดียวปดเอ่ยเผยกับเธอ
นี่ล่ะเน้อ..ไม่จำ.คำของครู

.........

ภ.ภาพวาด


ขอขอบคุณหนังสือเล่มหนึ่งที่ให้เป็นเรื่องค่ะ

[ภ.ภาพวาด]

√ ฝืนใจ



อากาศเปลี่ยนเพี้ยนผิดให้อิดออด
อยากนอนกอดผ้าผวยช่วยคลายหนาว
ซุกอิงแอบแนบหมอนข้างพลางเหยือดยาว
เหมือนทุกคราวแต่ครั้งยังเยาว์วัย


แต่เรื่องจริงสิ่งทำประจำอยู่
เราก็รู้หน้าที่นั้นมีให้
หากหลบเลี่ยงเบี่ยงผ่านทิ้งงานไป
ก็คงได้อดแน่แย่กว่าเดิม


เพราะรู้ดีนี้ล่ะนะจึงลุก
พยามปลุกฝืนใจให้ฮึกเหิม
งานประจำทำก่อด้วยต่อเติม
ให้มันเพิ่มผลงามตามแบบควร


หากปล่อยไปตามอยากลำบากแน่
เพราะเพียงแค่ความขี้เกียจนั้นเบียดสวน
ใช้ข้ออ้างอากาศหนาวเข้ามากวน
ให้ระบบงานป่วนไม่ควรเลย

.........
ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

♫ คนละคน


คล้ายเจ้าหญิงสูงสง่ามีราศรี
ไร้ราคีแปดเปื้อนเลอะเรือนร่าง
ทุกสิ่งมีล้อมรอบเขามอบวาง
ประดุจอย่างตุ๊กตาแต่งท่าเรา

ทั้งเสื้อผ้าหน้าผมที่ชมชอบ
ก็เหมือนกรอบกฏเกณฑ์ถูกเน้นเข้า
ตามแต่ใครแต่งเติมจะเสริมเอา
ทั้งที่เคล้าตัวฉันนั้นไม่มี

เมื่อยามมองเงากายในกระจก
ให้ตระหนกนึกหวั่นอย่าหันหนี
ภาพสะท้อนคนในนั้นกับฉันนี้
ก็สุดที่แตกต่างห่างกันไกล

.........
ภาพวาด

[แดงคนดี]

[ภ.ภาพวาด]

★ ความผูกพัน



เพราะเธอเป็นดวงใจอยู่ในอก
ฉันฟูมฟกแลดูอยู่เคียงใกล้
ก้อนอ่อนอ่อนกลางทรวงดวงฤทัย
จะไม่ให้มีรอยด่างพร้อยเลย


จะรักษายิ่งชีพในหีบห่อ
พะเน้าพะนอด้วยใจไม่เมินเฉย
มีความรักหล่อเลี้ยงเยี่ยงอย่างเคย
เป็นเขนยหนุนรองประคองเรา


หนึ่งดวงใจจากเธอมาเจอฉัน
เกิดเป็นความผูกพันมั่นคงเข้า
สิ่งแต่งเติมเสริมมีที่หยอกเย้า
ถึงบางเบาเปรียบใจโยงใยมา

.........
ภ.ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

อย่าหยุดเผา



เผาเข้าไป ให้ไฟลุก ทุกพื้นที่
จะป่นปี้แค่ไหนอย่าไปสน
เพลิงพระกาฬผลาญป่ามาจากคน
เป็นจุดแรกเริ่มต้น..ของผลตาม


เมื่ออยากเผาเอาให้สุดจุดไฟสุม
จะที่ลุ่มดอนไร่ไม่ต้องถาม
เชิญเผาเกลี้ยงเยี่ยงเคยแม้เลยลาม
อย่าไปห้าม ปล่อยสุดสุด จุดเข้าไฟ


พอแล้งร้อนวอนว่าอย่าครวญคร่ำ
นึกที่ทำเสียนิดคิดให้ได้
ฝีมือเผาเราเองเกรงอะไร
จงรับไว้ เหมือนป่า อย่าไปกลัว


รณรงค์"เลิกเผา"ก็เท่านั้น
ทำเพ้อฝันคิดเปลี่ยนน่าเวียนหัว
ยิ่งพูดปรามห้าม"อย่า" ดังหาตัว
คนเผาทั่วทุกแห่งแข่งกันทำ


จะห้ามไปไยเล่าไม่เข้าท่า
ปล่อยมันบ้าจนสุดถึงจุดต่ำ
พอโลกร้องเรียกคืน..ยื่นความช้ำ
อย่าไห้ร่ำพร่ำโทษโกรธฟ้าดิน


แล้งน้ำใช้ได้ยากยาก..ลำบากล้น
ร้อนเสียจนเหงื่ออาบเหม็นสาบกลิ่น
มนุษย์สัตว์กัดกันแกล้งแย่งน้ำกิน
คงได้ดิ้นสู้ชะตาพามันส์เพลิน
.........

ภ.ภาพวาด