♥ บันทึกกาลเวลา☼→(แดงคนดี)

   ณ วันนี้...หนึ่งเดือนแล้ว...แก้วตาเอย
   กาลล่วงเลย...ผ่านไป...ไม่มีพี่
   ยังจดจำ...คำสอนสั่ง....หวังสิ่งดี
   ที่เคยมี...วจีไว้...ให้จดจำ

   ทุกย่างก้าว...เคล้ามรสุม...มารุมล้อม
   ต้องทนยอม...พร้อมเผชิญ...เกินจะพรํ่า
   คิดถึงสิ่ง....ที่อิงแอบ...แนบฝากคำ
   จึงต้องทำ...แม้จะล้า....ยามลาไกล

   อาจเหงาบ้าง...บางครั้ง...รั้งมิอยู่
   ฝืนลุกสู้....ดูแล....คอยแก้ไข
   อุดช่องว่าง....วางปิด...ด้วยจิตใจ
   เพื่อหวังให้...สมปอง...มิหมองตรม

   เขียนคำกลอน...วอนเว้า...กล่าวอักษร
   ทุกบทตอน...หวั่นไหว...ยั้งใจข่ม
   อยากไขว้คว้า...สิ่งเคยให้..ได้ระทม
   ฝากสายลม...ช่วยส่งข่าว...เหงาเหลือเกิน

   ขอเก็บรัก...ครั้งนี้...ดีที่สุด
   จะคงผุด....กลางฤทัย...ไม่ห่างเหิน
   ตราบวันตาย...สิ่งนั้น...มิผันเมิน
   รักเหลือเกิน...มิมีใคร...ได้เทียมเท่า

   บรรจงร้อย...ถ้อยหวาน...ผ่านฟ้ากว้าง...
   วอนช่วยวาง...แทนดอกไม้...ได้หรือเปล่า
   ขอแรงรัก...โปรดคุ้มภัย...ได้บรรเทา
   อย่ามีเศร้า...จงมีสุข...ทุกภพภูมิ

   ระลึกถึงด้วยรักสุดหัวใจ

   แดงคนดี

   18 ก.ค. 2554

1 เดือน..ที่พยายามต่อสู้กับตัวเอง ล้มบ้างลุกบ้าง สับสนหลายครั้งครา หลากหลายความรู้สึกที่เวียนวนไปมา เหมือนจมลงไปในทะเลลึก พยายามไขว้คว้าสิ่งรอบกาย เพื่อเกาะไว้ใช้เป็นที่ยึดการทำอะไรผิดลงไป บางครั้งอาจไม่ถูกต้องนักบางครั้ง แต่ไม่ได้หมายความว่า หลงทางจนกลับมาไม่ได้ ยังคงเดินต่อไป พร้อมกับรักษามั่นในสัญญา มีบางทีแอบท้อจนเดินชนต้นมะพร้าวหลายทีเลยล่ะ ( อย่าท้อจนเดินไปชนต้นมะพร้าวนะ) คำนี้ที่สอนไว้ พลาดไปล่ะ ชนจนเจ็บระบมเลย แต่ก็ให้เวลารักษาแผลเอา

   ยังไม่ลืมที่จะแต่งกลอนเสมอ อย่างที่เคยขอไว้ และ จะทำให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทุกอย่างที่บอกเล่า ทุกสิ่งที่ขอไว้ ทำทุกอย่างไม่มีเว้นสักข้อเลย ยังเหลือข้อสุดท้าย......เวลาเท่านั้น ที่จะเป็นคำตอบว่าทำได้หรือไม่ ...จะไม่ให้สิ่งที่เคยภูมิใจ และ ไว้วางใจ ลดลงไปได้เลย แต่สิ่งที่ไม่ได้บอกเอาไว้มีแอบวนไว้ด้วยล่ะ ด้วยความเป็นคนมีทิฐิ มากเกินไปนิด แต่ไม่ร้ายแรงอะไร ทางแก้ไขก็เวลาเช่นกัน ........สัญญาเหมือนเดิม สู้ไม่ได้ก็ต้องสู้เดินไปพร้อมกับคนที่แดงรัก และรักมากๆๆๆๆ .......แดงไม่เคยทิ้งน้องเลยนะ แต่ทั้ง2คนเรายังหลงทางใจอยู่เลย วิ่งชนความรู้สึกแค่นั้นเอง....ยังไงก็จะดำเนินเดินต่อไป

   ณ...ตรงนี้ขอขอบคุณพี่น้องทุกท่านที่อยู่เคียงข้าง และมีบทบาทแตกต่างกันออกไป มากน้อยตามแต่เวลาที่มีมาให้ ...ขอบคุณที่เข้าใจ และหากมีสิ่งใดที่ทำไปโดยที่สับสน ผิดใจใครไปบ้าง ขอให้เข้าใจก็พอ สิ่งที่ผ่านมาเดือนนี้ไม่ใช่ว่าจะง่ายเลยสำหรับความรู้สึกเจ็บของคนๆหนึ่ง ขอโทษค่ะ ฝากคำนี้ไว้..........
♥.....................กำลังใจยังมี ความเป็นตัวของตัวเองยังคงมีอยู่เต็มเปี่ยม...ด้วยรักนิรันดร์...........................♥