ต่อไป →

[ภ.ภาพวาด]

ความหลง



ความเอย  ความหลง  ไม่ตรงหลัก
คือความรัก  ร้อยเล่ห์  เสน่หา
เมื่อดวงจิต  ลุ่มหลง  พะวงพะว้า
หลงเล่ห์กล  โลกา  ห้าประการ

หลงสวย  หลงงาม  ไปตามโลก
อุปโลกน์  วัตถุนิยม  ขนมหวาน
ติดแล้วเสพ  เสพแล้วติด  จิตวิญญาณ
ก็ดักดาน  ดักแด้  อยู่แค่เดิม

หลงรส  เอร็ดอร่อย  สำออยลิ้น
หลงกิน  แต่อากูล  พิษพูนเพิ่ม
หลงเหล้า  เมามัน  ใจสั่นเทิ้ม
หลงขยะ  หยาดเยิ้ม  เติมไม่พอ

หลงใหล  ในโลก  จะโศกสลด
โลกมีกฎ  แห่งกรรม  นำสืบต่อ
หลงโลกีย์  รสเก่า  ทุกเหล่ากอ
เพราะโลกล่อ  ให้หลง  โง่งงงวย

หลงลืม  ตัวตน  ทุกคนท่าน
ถีบทะยาน  สูงส่ง  หลงสีสวย
หลงตัว  หลงตน  เป็นคนรวย
ก็มอดม้วย  กับนิยาม  ความมัวเมา

ความหลง  หลากหลาย  ของชายหญิง
เสพทุกสิ่ง  สมประสงค์  คงขลาดเขลา
ใช้ปัญญา  แยบยล  หนอคนเรา
มาแผดเผา  ความหลง  จงสุขเทอญ


ที่มา..ท่านพระอาจารย์จันทร์      จากหนังสือ " เจ็บ...แต่ก็...โอเค "
ผู้นำมาเผยแพร่...ภาพวาด