ต่อไป →

[ชาญจิต]

ยัง “ข้องจิต” คิดเขิน เหลือเกินเจ้า
ทั้งที่เฝ้าพร่ำพรอดออดแก้มใส
ส่งสัญญานบอกรักปักลงไป
เหตุไฉนยังเฉยละเลยคำ

เขาอาจมีสองสามคอยตามเฝ้า
จึงปล่อยเราเศร้านักรักถลำ
เขาอาจมีคนรวยช่วยแนะนำ
เราคงช้ำด้วยจนขัดสนทาง

กลับฟังเพลง “ข้องจิต” ยิ่งคิดหนัก
เป็นกับดักอารมณ์ตรมหม่นหมาง
ระทมท้อไม่แจ้งแสงเรือนราง
กลัวรักจางขัดข้องหมองอารมณ์

เมื่อไหร่หนอกังวลจะพ้นหาย
เมื่อไหร่หนอใจกายจะคลายขม
เมื่อไหร่หนอใดขื่นกลายชื่นชม
เมื่อไหร่หนอสุขสมจะพรมพร

ให้ “ข้องจิต” คิดรอ ขอรักเจ้า
สุขเพียงเงาเขานิ่งดุจสิงขร
อีกนานไหมใจมั่นจะสั่นคลอน
ฟัง “คำวอน” ซินั่น...ลั่นโลกา.

chanjit

[ชาญจิต]

นี่แหละคือปัญหาพา “ข้องจิต”
มีมากมิตรคิดหลงตรงห่วงหา
แต่หวั่นใจตัวเราเฝ้าโศกา
พร่ำพรรณนาว่ารัก...เกินจักปอง

สำหรับตน..คนไหน..ก็ไร้สิทธิ
ที่จะคิด รักเขา เฝ้าสนอง
ด้วยเจียมตนจนนักรักไม่มอง
จึงจำต้อง “ข้องจิต” คิดคำนึง

เพียงมองใครซักคนก็หม่นนัก
เกรงหลงรักเขาเข้าเฝ้าถามถึง
ห้ามใจตนทุกครั้งยังดื้อดึง
ให้รู้ซึ้ง...รักแอบ..ที่แนบใจ

ขอเพียงมีสุขบ้างอย่างแอบแอบ
มีหมอนแนบแทนนางอย่างหวิวไหว
สมติเจ้าเข้าครองรองอุ่นไอ
ก็สุขได้ด้วยแอบ...แนบนิยม.

chanjit

[แดงคนดี]

พี่ข้องจิต...น้องข้องใจในคำถาม
หานิยามตอบไง...ใจขื่นขม
อยากจะบอกออกมา..ว่าตรอมตรม
คนทางนี้ยังข่ม(งมงาย)คล้ายฝันลวง

พบกับรักทักทายแล้วหายห่าง
ณ ทุกทางดูมืดมิดจิตลอยล่วง
ไปซ้ายขวาหน้าหลังหวังพึ่งดวง
จะทักท้วงที่ใดไยมิมา

คงหลบหายตายจากฝากสิ่งนี้
ฝังชีวี..ฤดีชํ้า...พรํ่าโหยหา
เฮ้อ...รักเอยเผยคำจำนรรจา
อยู่บนฟ้าหรือดิน...สิ้นแรงรอ

แดงคนดี

[ชาญจิต]

ล้วนมากมีคำถามยาม “ข้องจิต”
ฝากลิขิตมากมายกันหลายต่อ
เหตุจากใจไม่มั่น..รำพันพอ
ต่างยังขอ “รักแท้” ให้แก่กัน

จึงกังวลบนอารมณ์ไม่ชมชื่น
ต่างก็ยื่นคำเสนอของเธอฉัน
แล้วคอยรอหนอใจในคืนวัน
คำสนองนั้นจะอย่างไร..ให้กังวล

ความ “ข้องจิต” ติดตามถามเสมอ
รักเสนอเธอสนองหรือหมองหม่น
มีหวังไหม..ให้รักใครสักคน
ในกมลล้นหลาม..คำถามใจ

ตอบคำถาม “ข้องจิต” ลิขิตขม
สุดตรอมตรมยามคอยเดือนคล้อยไหว
ลมรักห่างจางดับลับวันใด
ความ “ข้องใจ” ค้างคา..อุราครวญ.

chanjit

[แดงคนดี]

ลมเอย (เพลงประกอบละคร ทวิภพ The Musical)

ลมเอยเพียงเชยกลับเลยพ้นผ่าน
ให้ใจสะท้านหวั่นไหวแล้วผ่านพ้นไป
เหมือนนอนหลับฝัน ฟื้นคืนไม่เจอหัวใจ
ถึงเหงาเพียงไร ข่มใจระทม

ใจเอ๋ยไม่เคยจะเจอเนื้อคู่
แต่ใครไม่รู้ดูเหมือนมากับสายลม
ไม่ทันได้ทัก ไม่เคยได้เชยชิดชม
แล้วสายลมโชยให้เธอเลือนลับตา

* หากเธอคือความฝัน อยากกลับไปในฝัน

เธอคนนั้นคงไม่มีวันลางเลือนจากฉันไป
หากเธอคือความฝัน อยากหลับชั่วนิรันดร์
อยากจะพบเจอเธอ อยากมีเธอไว้แนบเคียงใจ
ไม่มีวันลบเลือน

ลม.. เจ้าจงพัดไป บอกเธอให้รู้ ฉันอยู่ตรงนี้ เฝ้าคอย..

(*)

หากได้พบเจอเธอ จะกอดเธอแนบกาย ไม่มีวันร้างลา.