ต่อไป →

[แดงคนดี]

แต่งกลอนกานท์ขานเล่ากล่าวเพลงหวาน
เช่นนิทานตัวโน็ตโลดแล่นไหว
พริ้วลอยล่องมองฟ้าคราอำไพ
แสงสีสันผันไปใช้ผูกพัน

เสียงเสนาะเพราะหูอยู่ตรงนี้
เป็นเพลงที่..มีจิต...คิดคงมั่น
เดินเข้ามาพาใจให้สัมพันธ์
เขียนฝากกันปันวจีกวีกลอน

สื่อถ้อยคำนำฝากอยากบ่งชี้
ทุกสิ่งมีที่จิตมาคิดอ้อน
หรือข่มขื่นฝืนใจ..ได้ทุกตอน
เย็นหรือร้อนผ่อนคลาย...ความหมายมี

♫  แดงคนดี  ♪

[ชาญจิต]

โลกนี้..คือละคร
ทุกบทตอน มีฉาก ฝากแอบแฝง
มนุษย์ชน บนหมู่ ผู้แจกแจง
ท่ามสีแสง แห่งทิวาและราตรี

โลกนี้..คือละคร
ถึงสับสน ยอกย้อน ผ่อนแสงสี
ยังก้าวเดินต่อไปในเวที
ตราบชีวีสิ้นสุดสะดุดลง

โลกนี้..คือละคร
ล้วนสะท้อน เห็นทั่ว ตัวลุ่มหลง
ทำกรรมใด ได้กรรมนั้น อันซื่อตรง
ดี-ชั่วส่ง คงอยู่ คู่โลกเรา.

chanjit

[แดงคนดี]

สายนํ้ารินไหลหลั่งยั้งมิอยู่
ยืนมองดูรู้แจ้งแฝงธรรมเข้า
สายนํ้าผ่านกาลเปลี่ยนเวียนนานเนา
มิอาจย้อนตอนเก่าเราผิดไป

ขอดินสู้คู่จิตคิดไปเรื่อย
แม้จะเหนื่อยเมื่อยล้าพาอ่อนไหว
แต่มิท้อรอวันฉันเข้าใจ
คงเริ่มใหม่ได้บ้างทางเคยมี

ทรมานนานแล้วที่แคล้วคลาด
ก้าวเดินพลาดรักเอย...เอ่ยลาหนี
ต้องกลัดหนองร้องรํ่าพรํ่าวจี
เฮ้อ!คนดีมีแน่...แค่ละคร

แดงคนดี

[ชาญจิต]

มิใช่ดาวกล่าวขานบนลานฟ้า
มิใช่ดาวพราวตาพาวาดหวัง
แต่เธอเป็นหนึ่งใจในภวังค์
ให้คนคลั่งหลงเพ้อละเมอครวญ

สำหรับคนที่รักสลักมั่น
ทุกสิ่งอันล้วนเลิศประเสริฐหวน
ใครไม่ยอไม่ชมลมชื่นชวน
ก็ไม่ควรป่วนใจไปรักนาง

เธอคือดาวฝังในดวงใจฉัน
เธอเท่านั้นดาวเด่นเห็นรุ่งสาง
เธอคนเดียวเหนี่ยวนำคำรักวาง
เธอไม่ต่างจากเพชรเก็จมณี

อย่าเอื้อนเอ่ยเผยคำว่าต่ำศักดิ์
อย่าเศร้านักเอ่ยคำย้ำศักดิ์ศรี
ไม่ใช่ดาว หรือเดือน เหมือนเคยมี
แต่วันนี้ฉันเห็น..เป็นดาวใจ.

chanjit

[แดงคนดี]

นอนไม่หลับนับดาวที่พราวฟ้า
ถามนภาหาเธอเพ้ออ่อนไหว
ยิ่งมองจันทร์วันเพ็ญเด่นอำไพ
คล้ายหัวใจไขว่คว้าหาคนดี

คิดถึงมากอยากเจอเผลอร้องรํ่า
บ่นพึมพำนำส่งเพื่อบ่งชี้
ถักถ้อยกานท์หวานฉํ่ายํ้าวจี
ในคืนนี้พี่จ๋าอย่าลืมกัน

อยากเด็ดดาวพราวแสงแต่งตัวเข้า
ร้อยรักเราเท่าฟ้าคราไหวหวั่น
เอาความห่วงดวงใจใส่สัมพันธ์
เป้นของขวัญวันคืนยื่นรักจริง

แดงคนดี

[ชาญจิต]

ความขื่นขมถมทับลงกับอก
จนสะทกสะเทือนเหมือนโลกไหว
ความปวดร้าวเข้าแทรกรอยแตกใจ
สุดสะท้านทรวงใน..ให้ตรอมตรม

เพราะพิษรักผลักชีวิตเลยผิดหวัง
โรคเรื้อรังเกาะติดพิษรักขม
เสาะหายารักษาคราซานซม
ยิ่งระบมผสมไข้ในรักเรา

อยากได้รัก มาถมทับ เพื่อดับพิษ
อยากได้มิตร มากน้ำใจ เหมือนใครเขา
อยากได้คน ที่รักมั่น มาบรรเทา
อยากได้เจ้า เข้ามาเติม เพิ่มยาดี

เสี้ยวของเดือนยังเคลื่อนเหมือนชีวิต
จากน้อยนิดยังสวยด้วยแสงสี
เมื่อเต็มดวงเปล่งแสงแข่งราตรี
แต่รักนี้ เหตุไฉน...ถมไม่เต็ม

chanjit

[แดงคนดี]

เหมือนดวงจิดติดหล่มจมเหวร้าย
มิอาจคลายคล้ายรักปักเช่นเข็ม
สิ่งที่ผ่านนานเนา...เขาเล่นเกม
คอยแทะเล็มแล้วจากพรากกันไป

ความรักเก่าเราเศร้าร้าวสุดข่ม
เมื่อพังล่ม..ขมขื่น..สะอื้นไหว
นี่หน่ะหรือคือศรัทธา...ว้าวุ่นใจ
อยากร้องไห้...ให้พอ...ขอเวลา

ทำไมนะ...จะมอบ..ตอบสิ่งนั้น
แบบความฝัน...ปันให้...ไม่เชื่องช้า
คิดถึงไหม...ใจเอย...เผยออกมา
ฉันห่วงหา..อย่าเมิน เชิญฝากคำ

แดงคนดี



   พี่ลงท้ายบทข้างบน สระ (เอ็....ม)  แดงจนมุมเลย แงๆๆๆ