หน้า: 1 2 [3]   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: กลอนจากชีวิตย่านาง  (อ่าน 12218 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
คะแนนแทนกำลังใจ: 329
กระทู้: 100
ออฟไลน์ ออฟไลน์
« ตอบ #30 เมื่อ: 18 พฤษภาคม 2553, 12:58:12 PM »


นานเหลือเกิน จากไกล จากไพรกว้าง
มีสุขบ้าง เศร้าบ้าง กลางเมืองใหญ่
คิดถึงดอย ขึ้นมา เวลาใด
อยากกลับไป หาถิ่น บ้านดินดาน

เพิงไม้ไผ่ ริมป่า เวลาเช้า
นกกาเหว่า บรรเลง เพลงประสาน
ฝูงนกกา ร้องกากา น่ารำคาญ
แล้วบินผ่าน หลังคา ออกหากิน

ขันตักน้ำ ของเรา จากเต้าใหญ่
ตากแดดไว้ จนแน่น เหมือนแผ่นหิน
แล้วผ่าครึ่ง ตักน้ำ นำมากิน
ใส่ได้สิ้น อาหาร ทั้งหวานคาว

ใช้เต้าตัก น้ำมา ลูบหน้าหน่อย
อมน้ำน้อย ล้างฟัน ให้มันขาว
หยิบใบข่อย ถูฟัน ให้มันวาว
ดูแพรวพราว ทั้งตัว ไม่มัวมอม

กระโดดจาก เพิงใหญ่ ไม่รอช้า
วิ่งเข้าป่า ร้อนใจ ดังไฟหลอม
ใครขโมย ตัวต่อไป จะไม่ยอม
อุตส่าห์ล้อม รุมไฟ แต่ในคืน

ถึงหลุมล่อ ต่อใหญ่ ดีใจนัก
ใช้แรงผลัก เศษไม้ ไม่แข็งขืน
เห็นต่อหลุม รังใหญ่ น้ำลายกลืน
ค่อยค่อยยื่น มือเจียด ละเลียดกิน

พ่อตามมา บอกว่า ช้าไว้ก่อน
ถ้าใจร้อน จะเสียของ ต้องถวิล
ตัดออกมา ทาเกลือ เจือไฟริน
แล้วค่อยกิน อร่อยนัก จักเสียดาย

พ่อเก็บต่อ รังใหญ่ จากในหลุม
ช่วยกันอุ้ม กลับมา ตอนฟ้าสาย
แม่ขยับ มือมั่น อันตราย
ปาดเป็นหลาย ชิ้นอัน อย่างมันมือ

แล้วทาเกลือ บางเบา เข้าทุกชิ้น
ย่างจนกลิ่น หอมหวน ชวนยึดถือ
ทำตาปรอย หาแม่ พร้อมแบมือ
ขอหนูถือ สักชิ้น กลิ่นรัญจวน

แม่หยิบให้ พร้อมสั่ง ระวังร้อน
วางไว้ก่อน เดี๋ยวมือไหม้ จะไห้หวน
กลิ่นตัวอ่อน ต่อใหญ่ ให้อบอวล
ช่างเชิญชวน รอไม่ไหว ไหม้ก็ยอม

ทั้งหอมขาว หอมแดง แย่งกันเผา
คลุกขี้เถ้า เคล้าไป ไม่ถนอม
เจ้าพริกหนุ่ม เม็ดใหญ่ ไร้สาวตอม
ถูกเผาพร้อม ใส่ครก แล้วยกตำ

เจ้าตัวอ่อน ต่อใหญ่ ใส่ตามติด
น้ำปลานิด มะนาวหน่อย ค่อยขยำ
คลุกเคล้ากัน ชิมเข้า เอาเผ็ดนำ
ลองสักคำ เพียงนิด จะติดใจ

ยอดกระถิน อ่อนนัก หักมาจิ้ม
ถั่วพูอิ่ม ฝักงาม อร่ามใส
ยอดผักจิก ม่วงจัด เพิ่งผลัดใบ
หน่อไม้ไผ่ แสนหวาน อีกจานมี

แม่ตักข้าว แจกแหลก ถึงแหกหม้อ
อิ่มแล้วรอ เอนหลัง ช่างสุขี
สุขอย่างนี้ เมืองใหญ่ นั้นไม่มี
อยากกลับที่ ถิ่นเก่า เราจากมา




  ฟังเพลงคนดอย คลิ๊ก
บันทึกการเข้า
imza
บ้านรวมกลอนเด็กดอยคอยตรงนี้
คลิกที่นี่  เบาเบา  ก็เข้าถึง
ช่วยติชม  ถูกผิด  สักนิดหนึ่ง
ก็ซาบซึ้ง ถึงหัวใจ เด็กไกลดอย
คะแนนแทนกำลังใจ: 329
กระทู้: 100
ออฟไลน์ ออฟไลน์
« ตอบ #31 เมื่อ: 18 พฤษภาคม 2553, 12:59:04 PM »


มองยอดดอย น้อยใหญ่ ให้คิดถึง
ลมหนาวตรึง ตราจอง เหลียวมองเห็น
โอมอุ้มหมอก  หยอกเย้า เช้าจดเย็น
กระต่ายเต้น วิ่งล้อ รอเรามา

วิ่งเลี้ยวลอด ทางใหญ่ ตามไหล่เขา
นกแขกเต้า โผผก อกผวา
กระรอกน้อย วิ่งไล่ กันไปมา
พสุธา หวั่นไหว พลายนิทู

กระโดดขึ้น งาคู่ นิทูเจ้า
บ่ายหน้าเข้า ป่าใหญ่ ไปสิงสู่
ป้องปากก้อง ร้องว่า จู้ฮุกกรู
นกเขาคู่ บินเฉลียง มาเมียงมอง

ถึงหินเทิน เนินทาบ  กำหลาบว่า
นิทูจ๋า อย่าไปไหน ให้ใจหมอง
รอประเดี๋ยว นะเจ้า เอ้าลงคลอง
น้ำเนืองนอง เต็มธาร สราญใจ

เก็บผักหญ้า ตามใจ ไม่มีกฎ
ดอกเอื้องสด เหลืองจ้า เข้าตาใส
เก็บร้อยบ่วง มาลา ภาษาใจ
แล้วมอบให้ เจ้าแห่งป่า ชื่อย่านาง


บันทึกการเข้า
imza
บ้านรวมกลอนเด็กดอยคอยตรงนี้
คลิกที่นี่  เบาเบา  ก็เข้าถึง
ช่วยติชม  ถูกผิด  สักนิดหนึ่ง
ก็ซาบซึ้ง ถึงหัวใจ เด็กไกลดอย
คะแนนแทนกำลังใจ: 329
กระทู้: 100
ออฟไลน์ ออฟไลน์
« ตอบ #32 เมื่อ: 18 พฤษภาคม 2553, 12:59:48 PM »


ทางเดินป่า เลี้ยวลอด ตลอดเขา
ซับน้ำเต้า ซับใหญ่ ไหลทวนแสง
นั่งฟังเสียง ลมครวญ ทวนลมแรง
ซับไม่แห้ง เหือดไป เหมือนใจคน

เคยวิ่งเลี้ยว เริงร่า กลางป่ากว้าง
นั่นฝูงช้าง ฝูงลิง วิ่งสับสน
ฝูงชะนี เรียกผัว เป็นตัวตน
นกเงือกทน เป็นอยู่ แค่คู่เดียว

ทานตะวัน เหลืองใหญ่ ที่ไหล่เขา
ลมลูบเร้า ต้นไม่หัก ปักแน่นเหนียว
ดาวกระจาย เหลืองจ้า ท้าลมเชียว
ลมพัดเกรียว ผ่านพ้น ต้นกลับคืน

ธรรมชาติ สร้างให้ ได้เหมาะสม
ไม้กับลม โอนเอน ไม่เล่นฝืน
ลมผ่านไป ไม้พับ ได้กลับยืน
เรายังคืน กลับไป ไม่ได้เลย


บันทึกการเข้า
imza
บ้านรวมกลอนเด็กดอยคอยตรงนี้
คลิกที่นี่  เบาเบา  ก็เข้าถึง
ช่วยติชม  ถูกผิด  สักนิดหนึ่ง
ก็ซาบซึ้ง ถึงหัวใจ เด็กไกลดอย
หน้า: 1 2 [3]   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  


SimplePortal 2.3.2 © 2008-2010, SimplePortal