หน้า: [1]   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: วรรณคดีสมัยรัชกาลที่ 6 - ปัจจุบัน  (อ่าน 14673 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
♥ สาวภูไทสกลนคร ♥
คะแนนแทนกำลังใจ: 43556
เหรียญรางวัล:
Good PerformTop PosterAdministatorจอมงอแง
กระทู้: 19,551
ออฟไลน์ ออฟไลน์
☺งอแง ขี้อ้อน เอาแต่ใจ แต่ฟังเหตุผล☺
trytodream@live.com เว็บไซต์ อีเมล์
« เมื่อ: 08 พฤษภาคม 2553, 06:26:01 PM »




เหตุการณ์บ้านเมืองและวรรณคดี
[/center]

                            การติดต่อและการรับอิทธิพล ตะวันตก ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางด้านสังคมและวัฒนธรรมบางประการ เช่น การปรับปรุงการปกครองบ้านเมือง การจัดการศึกษา การแปลงวรรณกรรมตะวันตก การมีสื่อสารมวลชน ฯลฯ โดยเฉพาะการเปลี่ยนแปลงด้านวรรณกรรมทำให้วรรณกรรมมีลักษณะเป็นสากลมากขึ้น ตามลำดับเวลาเห็นได้ชัดตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ ๕ และรัชกาลที่ ๖ เป็นต้นมา

                   ภายหลังรัช สมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว คือ ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๖๘ จนถึงปัจจุบันเป็นระยะเวลาที่สังคม บุคคล และวรรณกรรมอยู่ร่วมสมัยกันในกาลปัจจุบัน มีความเคลื่อนไหวสอดคล้องกันตามความเป็นไปของชีวิต วรรณกรรมแสดงสภาพของสังคมปัจจุบัน มีความเคลื่อนไหวสอดคล้องกันตามความเป็นไปของชีวิต วรรณกรรมแสดงสภาพของสังคมปัจจุบัน และสังคมปัจจุบันมีอิทธิพลต่อการสร้างสรรค์วรรณกรรม วรรณกรรมส่วนใหญ่ในระยะเวลานี้ จึงเขียนขึ้นโดยใช้ประเภทและรูปแบบที่เป็นสากล แสดงความคิด ความรู้สึก และใช้ถ้อยคำสำนวนถ่ายทอดชีวิต รวมทั้งนักเขียนและผู้อ่านก็มีชีวิตอยู่ในระยะเวลาใกล้เคียงกับสมัยปัจจุบัน ลักษณะสำคัญเหล่านี้ประมวลกันเข้า ไม่จำเป็นต้องครบถ้วนทุกประการ ก็อาจเรียกวรรณกรรมสมัยนี้ได้ว่า "วรรณกรรมปัจจุบัน"

เหตุการณ์บ้านเมือง

                   เมื่อ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จสวรรคตใน พ.ศ. ๒๔๖๘ สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอเจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิเดชน์ กรมหลวงสุโขทัยธรรมราชา ได้ขึ้นเสวยราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่าพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปกพระเกล้าเจ้าอยู่หัว นับเป็นพระองค์ที่ ๗ แห่งราชวงศ์จักรี เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายของการปกครองระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ เพราะได้มีการเปลี่ยนแปลงการปกครองโดยคณะราษฎร์ใน พ.ศ.๒๔๗๕ ตั้งแต่นั้นมาการปกครองของประเทศก็ได้เปลี่ยนเป็นระบอบประชาธิปไตย โดยมีพระมหากษัตริย์อยู่ใต้กฎหมาย

                   พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงสละราชสมบัติ เมื่อวันที่ ๒ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๗๗ และได้ประทัยอยู่ในประเทศอังกฤษ จนกระทั่งเสด็จสวรรคต เมื่อวันที่ ๓๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๘๔ พระชนมายุได้ ๔๘ พรรษา

                    พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าฯ ไม่มีพระราชโอรสหรือพระราชธิดา ดังนั้นคณะรัฐมนตรี และสภาผู้แทนราษฎรเห็นสมควรกราบบังคมทูลเชิญ พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอานันทมหิดล พระโอรสในสมเด็จเจ้าฟ้ากรมหลวงสงขลานครินทร์ขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระมหา กษัตริย์องค์ที่ ๘ แห่งราชวงศ์จักรี ทรงพระนามว่าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล ในขณะนั้นมีพระชนมายุเพียง ๑๐ พรรษา ทรงศึกษาอยู่ ณ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ รัฐบาลจึงต้องแต่งตั้งคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ขึ้น

                   พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล เสด็จนิวัติพระนครในเดือนธันวาคม พศ. ๒๔๘๘ และขณะที่เตรียมพระองค์เพื่อเสด็จกลับไปทรงศึกษาต่อนั้นเอง เสด็จสวรรคตเพราะถูกพระแสงปืน เมื่อวันที่ ๙ มิถุนายน พ.ศ. ๒๔๘๙ พระชนมายุได้ ๒๑ พรรษาเศษ และอยู่ในราชสมบัติได้ ๑๒ ปี

                   รัฐสภาได้มีมติให้กราบบังคมทูลเชิญสมเด็จพระเจ้าน้องยา เธอ เจ้าฟ้าภูมิพลอดุลยเดชขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ ๙ แห่งราชวงศ์จักรี ทรงพระนามว่า พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิอดุลยเดช ตั้งแต่ พ.ศ.๒๔๘๙ จนถึงปัจจุบันนี้

                    ความเปลี่ยนแปลงในสังคมไทยมีเป็นอันมากในระหว่างเวลา ประมาณ ๕ ทศวรรษ นับตั้งแต่เปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นระบอบประชาธิปไตยมาจนถึง พ.ศ. ๒๔๒๖ เช่น สงครามโลกครั้งที่สองระหว่าง พ.ศ. ๒๔๘๒–๒๔๘๘ ก็ได้มีผลกระทบถึงประเทศไทยหลายประการ นอกจากนี้ด้านการปกครอง การเมือง การเศรษฐกิจ การศึกษา ความสัมพันธ์กับนานาประเทศ และจำนวนประชากร ล้วนเป็นเหตุให้เกิดความเปลี่ยนแปลงในวิถีชีวิตของคนไทย และสังคมไทยในปัจจุบันทั้งสิ้น

มูลเหตุที่ทำให้วรรณกรรมไทยหลังรัชกาลที่ ๖ มีแนวโน้มเปลี่ยนแปลง

                   ๑. อุดมการณ์ทางการเมือง เมื่อสิ้นรัชกาลที่ ๖ เกิดภาวะเศรษฐกิจตกต่ำทั่วโลก และมีผลกระทบต่อประเทศไทยเป็นอันมาก ทำให้บุคคลส่วนหนึ่งซึ่งนิยมการปกครองระบอบประชาธิปไตยตามแนวตะวันตกเห็นว่า การแก้ไขวิกฤติการณ์ทางเศรษฐกิจจะทำได้สำเร็จต้องนำระบอบประชาธิปไตยมาใช้ ปกครองประเทศ

ในช่วงนั้นจึงเกิดวรรณกรรมเน้นคงความคิดเห็นเกี่ยวกับการปกครอง เศรษฐกิจและสังคม ซึ่งเป็นแนวเขียนตามแบบตะวันตก

                   ๒. การศึกษา นับแต่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงประกาศใช้พระราชบัญญัติประถม ศึกษาทำให้การศึกษาระบบโรงเรียนตามแนวตะวันตกแพร่หลายไปทั่วประเทศ และเมื่อประเทศไทยเปลี่ยนการปกครองมาสู่ระบอบประชาธิปไตยแล้ว ก็มีการเร่งรัดขยายและยกระดับการศึกษาอย่างกว้างขวาง มีการสอนวิชาอักษรศาสตร์ วิชาการหนังสือพิมพ์และการสื่อสารมวลชนถึงขั้นอุดมศึกษา มีการไปศึกษาวิชาการต่อ ณ ต่างประเทศ เมื่อมาตรฐานการศึกษาของประชาชนสูงขึ้น ความเจริญก้าวหน้าในการแต่งหนังสือทุกประเทศ เพื่อสนองความต้องการของประชาชนก็เจริญก้าวหน้าตามไปด้วย

                    ๓. สำนักวัฒนธรรมทางวรรณกรรม ได้มีการตราพระราชบัญญัติจัดตั้งสภาวัฒนธรรมแห่งชาติเมื่อ พ.ศ.๒๔๘๕ มีสำนักวัฒนธรรมทางวรรณกรรมทำหน้าที่ส่งเสริมและเผยแพร่วรรณกรรม

                     ๔. การแสดงละครบนเวที ละครวิทยุ และโทรทัศน์และภาพยนตร์ ได้นำนวนิยายและเรื่องสั้นมาแปลงเป็นบทละคร บทละครวิทยุ และบทละครโทรทัศน์และบทภาพยนตร์อย่างแพร่หลาย

                     ๕. หนังสือพิมพ์และวารสาร ช่วยส่งเสริมและเผยแพร่วรรณกรรมประเภทต่าง ๆ เป็นอันมาก เช่น บทความ นวนิยาย เรื่องสั้นและสารคดี วรรณกรรมที่มีชื่อเสียง มักลงพิมพ์เป็นตอน ๆ ในหนังสือพิมพ์รายวันหรือวารสารมาก่อนพิมพ์เป็นเล่มแทบทั้งสิ้น

                       ๖. การประกวดวรรณกรรม การที่หน่วยงานของรัฐบาล องค์การระหว่างชาติและองค์การเอกชนจัดประกวดให้รางวัลสำหรับวรรณกรรมดีเด่น มีส่วนส่งเสริมวรรณกรรมให้มีมาตรฐานสูงขึ้นและแพร่งหลายไปสู่มวลชนมากขึ้น

ความเคลื่อนไหวด้านวรรณคดี

๑. วรรณคดีประเภทร้อยแก้ว

                       การ เขียนความเรียงของไทย ซึ่งปัจจุบันเรียกว่า ร้อยแก้ว มีมาแต่เดิม ดังปรากฎในจารึกสมัยสุโขทัยแต่ไม่ใช่เรื่องอ่านเพื่อความบันเทิงอารมณ์ ร้อยแก้วจึงใช้ในการบันทึกเรื่องราวอันเป็นหลักฐานสำหรับบ้านเมือง เช่น พงศาวดาร คัมภีร์ศาสนา กฎหมาย ตำรา หรือนิทาน ซึ่งตั้งใจให้เป็นประโยชน์ด้านคติธรรม

                       วรรณคดีร้อยแก้วที่เจตนาให้อ่านเพื่อความบันเทิงใจและ บำรุงสติปัญญา เริ่มมีในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้นเมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬา โลกฯ โปรดให้แปลเรื่องสามก๊ก ราชาธิราชขึ้น นับแต่นั้นมาความนิยมวรรณคดีประเภทร้อยแก้วก็เจริญมาโดยลำดับ จนถึงปัจจุบันนี้ปรากฏชัดว่ามีการแต่งร้อยแก้วมากกว่าร้อยกรอง และอาจจำแนกร้อยแก้วได้เป็น ๒ ประเภท คือ

                      สารคดี คือ เรื่องซึ่งมีเนื้อหาสาระที่จะให้ความรู้ ความคิดข้อเท็จจริงต่าง ๆ ซึ่งอ้างหลักฐานและที่มาได้ หรือถ้ากล่าวอ้างถึงทฤษฎีหรือหลักการใด ทฤษฏีและหลักการนั้นก็เป็นความจริงและมีจริง

แยกประเภทของสารคดีได้ดังนี้

๑) สารคดีเชิงวิชาการ

๒) บทความต่าง ๆ

๓) ชีวประวัติ

๔) การท่องเที่ยว

                  นอก จาก ๔ ประเภทนี้แล้ว สารคดียังอาจเป็น จดหมายเหตุ ความทรงจำ บันทึก อนุทิน จดหมายโต้ตอบทางวิชาการ บทวิจารณ์ บทสัมภาษณ์ และบทปาฐกถา ฯลฯ

                   บันเทิงคดี หมายถึง เรื่องที่แต่งขึ้นโดยอาศัยเค้าความจริงของสังคมและชีวิต หรือแต่งขึ้นจากจินตนาการก็ได้ บันเทิงคดีร้อยแก้วอาจมีรูปแบบเป็น

๑) นิทานหรือนิยาย

๒) นวนิยาย

๓) เรื่องสั้น

รูปแบบของบันเทิงคดีเจริญเต็มที่แล้วตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ ๖ ความจริงของบันเทิงคดี ปรากฏชัดในด้านต่อไปนี้

๑) การผูกเรื่อง ให้มีความคิดสำคัญเกี่ยวกับพฤติกรรมและสิ่งแวดล้อมของมนุษย์

๒) กลวิธีในการแต่ง หรือกลวิธีในการเสนอเรื่อง

๓) ท่วงทำนองในการแต่ง

๔) วรรณกรรมแปลจากภาษาต่าง ๆ

๒. วรรณคดีประเภทร้อยกรอง

                    ร้อย กรองเจริญอย่างยิ่งในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าฯ มีวรรณคดีร้อยกรองขนาดยาวและขนาดสั้นเป็นจำนวนมาก มีฉันทลักษณ์ต่าง ๆ กัน มีเนื้อหาสาระกว้างขวางหลายแนว มีอรรถรส มีคุณค่า

ข้อสังเกตบางประการเกี่ยวกับวรรณคดีร้อยกรองปัจจุบัน

๑) บทร้อยกรองจะเน้น "ความคิด" หรือ "ข้อคิด" อย่างใดอย่างหนึ่งเป็น "สาร" ที่ผู้แต่งสื่อมายังผู้อ่าน

๒) ขนาดของบทประพันธ์ร้อยกรอง สั้นลง

๓) ความเคร่งครัดด้านฉันทลักษณ์ซึ่งเคยนิยมลดน้อยลง

๔) เนื้อหาขยายออกกว้างขวาง อาจเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดจริง

๕) ถ้อยคำสำนวนที่สรรใช้ของนักเขียนบางคนกร้าวแกร่ง เสียดสีสังคม

๓. วรรณคดีประเภทบทละครแบบตะวันตก

                 เรา เริ่มรับละครตะวันตกหรือแบบปัจจุบันตั้งแต่รัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุล จอมเกล้าฯ ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าฯ การละครแบบตะวันตกเจริญมาก มีบทละครที่แต่งขึ้นในรัชสมัยนั้นเป็นจำนวนมาก

                    ละครตะวันตกมีเจตจำนงที่จะถ่ายทอดชีวิตจริงไปแสดงบน เวที จึงแตกต่างกับละครรำแบบเดิมของไทย ซึ่งมุ่งความงามอย่างอุดมคติในการแสดง ท่าท่าทาง (รำ) เนื้อเรื่อง (ร้อยกรอง) หลีกหนีอารมณ์รุนแรง และเรื่องร้ายต่าง ๆ ถ้าละครรำของไทยมีเรื่องร้าย หรือมีอารมณ์รุนแรงจะแสดงออกด้วยศิลปะของท่ารำประกอบบทร้อง

บทเจรจา หรือบทสนทนา เป็นภาคที่สำคัญที่สุดของบทละครแบบตะวันตก เราจะรู้จักตัวละครและเข้าใจเนื้อเรื่องได้จากบทเจรจาทั้งสิ้น

บทละครแบบตะวันตก มีหลายรูปแบบ ได้แก่

๑) บทละครพูด ตัวละครแสดงด้วยการพูดล้วน ๆ

๒) บทละครพูดสลับคำ ตัวละครแสดงด้วยการพูดเป็นส่วนใหญ่ มีบทร้อง(เพลง)ประกอบ เช่น วิวาห์พระสมุทร

๓) บทละครร้อง ตัวละครแสดงด้วยการร้องเพลงตลอดเรื่อง เช่น เรื่องสาวิตรี

๔) บทละครสลับพูด ตัวละครแสดงด้วยการร้องเป็นส่วนใหญ่ แต่พูดได้บ้างคือพูดทบทวนที่ร้องไปแล้ว เช่น สาวเครือฟ้า

๕) ละครสังคีต มีบทพูด และบทร้อง ซึ่งสำคัญเท่าเทียมกัน

๔. วรรณกรรมประเภทสื่อมวลชน

สื่อมวลชนเป็นวรรณกรรมประเภทที่เจริญก้าวหน้า ทวีบทบาทและมีอิทธิพลต่อสังคมเป็นอันมาก

                  วารสาร และหนังสือพิมพ์รายวัน มีทั้งภาษาไทย ภาษาจีน ภาษาอังกฤษ มีวารสารการบันเทิง เกี่ยวกับภาพยนตร์และละครหลายฉบับในระยะเวลานี้

                   สื่อ มวลชนเหล่านี้ให้บริการต่าง ๆ ตามความจำเป็นของชีวิตและสภาพสังคม เป็นต้นว่า ข่าวสาร วิชาการ บทความ นวนิยาย เรื่องสั้น สารคดี ประกาศ โฆษณา ธุรกิจการค้า การบันเทิง บริการตอบปัญหาด้านต่าง ๆ แนะนำการเรียน-การสอบ มิตรสัมพันธ์ การแพทย์ โภชนาการ การฝีมือ การพยากรณ์ และเรื่องของเด็ก สื่อมวลชนจึงสนองความต้องการและความสนใจของประชาชนส่วนใหญ่ได้กว้างขวาง แม้ว่าจะแพร่ได้ช้ากว่า และไม่กว้างไกลเท่าวิทยุโทรทัศน์ แต่เป็นสื่อมวลชนที่ถาวรกว่า คือเก็บเป็นหลักฐานและอ่านทบทวนได้อีก ข่าวสารที่เผยแพร่ไปทำให้คนทั่วไปได้รับรู้เรื่องต่าง ๆ ทันเหตุการณ์ทันเวลา บทบรรณาธิการ และบทความแสดงความคิดเห็นชวนให้คิดและกระตุ้นให้เกิดการวิพากษ์วิจารณ์ทำนอง เห็นด้วนหรือคัดค้าน วรรณกรรมประเภทสื่อมวลชนจึงมีความสำคัญต่อความรอบรู้ ความรู้สึกนึกคิด ตลอดจนการสร้างปฏิกิริยาตอบสนองของประชาชนอย่างกว้างขวาง เรียกได้ว่ามีอิทธิพลต่อชีวิตของบุคคลในสังคมเป็นอย่างมาก

                     ความก้าวหน้าของวงวรรณกรรมในปัจจุบัน ก็คือ มีการส่งเสริมการประกวด วรรณกรรมทั้งประเภทร้อยแก้วและร้อยกรอง อันทำให้ได้วรรณกรรมดีเด่นหลายประเภทด้วยกัน การประกวดวรรณกรรมเริ่มเห็นชัดเจนตั้งแต่รัชกาลที่ ๗ เป็นต้นมา

บันทึกการเข้า
imza
ทุกสิ่งอย่างวางไว้เพื่อให้คิดถึงกัน 
♥ สาวภูไทสกลนคร ♥
คะแนนแทนกำลังใจ: 43556
เหรียญรางวัล:
Good PerformTop PosterAdministatorจอมงอแง
กระทู้: 19,551
ออฟไลน์ ออฟไลน์
☺งอแง ขี้อ้อน เอาแต่ใจ แต่ฟังเหตุผล☺
trytodream@live.com เว็บไซต์ อีเมล์
« ตอบ #1 เมื่อ: 08 พฤษภาคม 2553, 06:29:18 PM »




กวีและนักเขียนที่มีชื่อบางคน

               พระ วรวงค์เธอ กรมหมื่นพิทยลาภพฤฒิยากร เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนพิทยลาภพฤฒิธาดาและหม่อมเอม พระนามว่า พระองค์เจ้าธานีนิวัติ (สกุลโสณกุล) ประสูติเมื่อ พ.ศ. ๒๔๒๘ และสิ้นพระชนม์ในเดือนกันยายน พ.ศ. ๒๕๑๗

               พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิทยลาภฯ ทรงเป็นนักปราชญ์ มีความรอบรู้ด้านภาษา วรรณคดี และศิลปวัฒนธรรมอย่างลึกซึ้ง พระนิพนธ์มีทั้งที่เป็นภาษาไทย และภาษาต่างประเทศ ได้แก่ วิจารณ์เรื่องนิทานปันหยี หรืออิเหนา เรื่องพระราม สูจิบัตรโขนและละคร (รำ) ซึ่งทรงไว้เป็นภาษาไทยและภาษาอังกฤษ พระนิพนธ์เหล่านี้ให้ความรู้อย่างกว้างขวางเกี่ยวกับโขน ละคร ศิลปะและวัฒนธรรม

มาลัย ชูพินิจ เป็นนักเขียนที่มีผลงานเป็นจำนวนมากผู้หนึ่ง ใช้นามปากกาหลายชื่อ แต่ที่รู้จักกันทั่วไป คือ แม่อนงค์ เรียมเอง และน้อย อินทนนท์

                  นายมาลัย ชูพินิจ เกิดเดือนเมษายน พ.ศ. ๒๔๔๙ ที่จังหวัดกำแพงเพชร เป็นบุตรนายสอนและนางระเบียบ ชูพินิจ สนใจการเขียนหนังสือเป็นอาชีพมาตลอด มีงานเขียนที่เป็นประเภทเรื่องสั้นรวมทั้งที่แปลมาจากภาษาต่างประเทศ ประมาณ ๒,๕๐๐ เรื่อง นอกจากนี้ ยังมี นวนิยาย สารคดี บทวิจารณ์ บทความ และบทโทรทัศน์อีกเป็นจำนวนมาก ล้วนได้รับความนิยมจากผู้อ่านทั่วไป นับว่าเป็นผู้มีชื่อเสียงในวงการประพันธ์เป็นอย่างยิ่งผู้หนึ่ง

                  กฤษณา อโศกสิน เป็นนามปากกาของนางสุกัญญา ชลศึกษ์ บุตรีนายกระมลและนางทองโปร่ง ชลศึกษ์ กฤษณา อโศกสิน เกิดเมื่อ พ.ศ. ๒๔๗๔ ศึกษาชั้นมัธยมที่โรงเรียนราชินีล่าง และต่อชั้นอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ แต่ยังไม่สำเร็จการศึกษาก็ออกทำงานที่กรมประมง กระทรวงเกษตร ต่อมาลาออกจากราชการและทำงานด้านการประพันธ์มาตลอด

                   กฤษณา อโศกสิน เขียนทั้งนวนิยายและเรื่องสั้น ใช้นามปากกาอื่นอีก เช่น กัญญ์ชลา สุปปวาสา ได้รับความนิยมจากผู้อ่านกว้างขวาง มีนวนิยายที่ได้รับรางวัลดีเด่น และรางวัลชมเชยหลายเรื่อง นวนิยายดีเด่นของกฤษณา คือ เรือมนุษย์ ตะวันตกดิน ฝันกลางฤดูฝน รากแก้ว บ้านขนนก น้ำเซาะทราย และไฟหนาว เป็นต้น มีผู้นำงานประพันธ์ของกฤษณา อโศกสิน ไปสร้างเป็นละครวิทยุ ละครโทรทัศน์ และภาพยนตร์หลายเรื่อง นับว่าเป็นนักเขียนสตรีที่ประสบความสำเร็จในการประพันธ์อย่างดียิ่ง

                       นอกจากนี้ ยังมีนักเขียนและนักแปลที่มีชื่อเสียงอื่น ๆ อีกมาก เช่น หม่อมเจ้าอากาศดำเกิง รพีพัฒน์ สด กูรมะโรหิต หลวงวิจิตรวาทการ อิศรา อมันตกุล อังคาร กัลยาณพงศ์ สุคนธรส (ม.ล.รสสุคนธ์ อิศรเสนา) อมราวดี (ลัดดา ถนัดหัตถกรรม) ว.ณ. ประมวญมารค (พระวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าวิภาวดีรังสิต) บุญเหลือ (ม.ล.บุญเหลือ เทพยสุวรรณ) โบตั๋น (สุภา ลือศิริ) ฯลฯ ซึ่งทำให้เห็นว่าวรรณกรรมของไทยพัฒนา ขยายตัวออกอย่างกว้างขวาง และนับวันจะมีความสัมพันธ์กับชีวิตในสังคมไทยยิ่งขึ้น

ประวัติวรรณคดีสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว( พ.ศ. 2453-2468 )

ความเคลื่อนไหวทางวรรณคดี

1.วรรณคดีประเภทร้อยกรองเจริญถึงขีดสูงสุดถือว่าเจริญก้ำกึ่งกับร้อยแก้ว

2.วรรณคดีประเภทร้อยแก้วได้เจริญก้าวหน้ายิ่งขึ้นกว่าแต่ก่อน

3.เป็นระยะเวลาที่วรรณคดีตะวันตกเข้ามามีอิทธิพลต่อวรรณคดีไทย

4.หวนมานิยมวรรณคดีสันสกฤตอีกวาระหนึ่ง แต่ผ่านมาทางต้นฉบับภาษาอังกฤษ

5.นาฏวรรณคดีเปลี่ยนรูปมาเป็นบทละครพูด ละครร้อง

6.ทรงตราพระราชบัญญัติวรรณคดีสโมสร พ.ศ.2457

7.กษัตริย์ ทรงเป็นประธานในการแต่งวรรณคดี ทรงสร้างสรรค์วรรณคดีไว้มาก ทรงสนับสนุนให้ผู้อื่นอ่านหนังสือและให้เสรีภาพในการเขียนหนังสืออย่างกว้าง ขวาง

สาเหตุแห่งความเจริญของวรรณคดีสมัย ร.6

1.กษัตริย์ทรงเป็นกวี นักเขียน และนักหนังสือพิมพ์

2. ทรงชักชวนให้ผู้อื่นเขียนหนังสือ

3.ทรงตั้งวรรณคดีสโมสร เพื่อส่งเสริมการแต่งหนังสือ


พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว

พระราชประวัติ

                        ทรง เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระศรีพัช รินทราบรมราชินีนาถ ทรงพระราชสมภพ เมื่อวันที่ 1มกราคม พ.ศ. 2423 พระนามเดิมว่า เจ้าฟ้าชายมหาวชิราวุธ ครองราชย์เมื่อ พ.ศ.2453 พระชนมายุ 30 พรรษา ครองราชย์เป็นเวลา 15 ปี สวรรคต พ.ศ. 2468

                         พระชนมายุ 14 พรรษา เสด็จไปศึกษา ณ ประเทศอังกฤษ ทรงศึกษาวิชาทหารที่โรงเรียนทหารแซนด์เฮิสต์ วิชาพลเรือนที่มหาวิทยาลัยออกฟอร์ด ทรงเชี่ยวชาญในอักษรศาสตร์ แตกฉานในภาษาอังกฤษ ฝรั่งเศส ทรงศึกษาวิชาการอยู่ 9 ปีจึงเสด็จนิวัติสู่พระนครใน พ.ศ. 2466

ตลอดรัชสมัยของพระองค์ ทรงปรับปรุงความเจริญของบ้านเมืองสืบต่อจากร .5 และทรงริเริ่มสิ่งใหม่หลายประการ ทรงโปรดการเล่น3 อย่างคือ

1.การออกหนังสือพิมพ์

2.การสโมสร

3.การละคร

งานทางวรรณคดี

ลักษณะงานพระราชนิพนธ์ของ ร.6

1. ทรงลำดับข้อความดีเด่นเป็นพิเศษ

2. มีลีลาดีเด่นในการกระชับเรื่อง กระชับความ

3. โปรดการใช้ภาษาไทยที่บริสุทธิ์ ทรงรังเกียจสำนวนอย่างฝรั่ง และสำนวนที่ฟุ่มเฟือยหรูหรา

4. ความชัดเจนในสำนวนภาษา

5. ทรงสามารถเลือกใช้คำที่มีวิญาณ มีชีวิตชีวา

6. ทรงมีอุบายในการใช้ถ้อยคำ

7. ทรงมีศิลปะในการตั้งชื่อเรื่อง

ประเภทของงานพระราชนิพนธ์ ร.6

1.ประเภทวรรณคดีต่างประเทศที่ถอดเป็นภาษาไทย เช่น ศกุนตลา,สาวิตรีตามใจทาน

2.ประเภทบทละคร ทั้งที่ทรงแปลจากต่างประเทศ และที่ทรงประดิษฐ์เรื่องขึ้นเอง

3.ประเภทตำนาน ประวัติศาสตร์และโบราณคดี ได้แก่ เที่ยวเมืองพระร่วง,สืบราชสมบัติโปรแลนด์,ขอมดำดิน

4.ประเภทคติทางการเมือง ปาฐกถาและบทความ ได้แก่ ปลุกใจเสือป่า , โคลนติดล้อ

5.ประเภทสารคดีและงานวิจัย ได้แก่ บ่อเกิดพระราม พระศุนหเศป

6.ประ เภทบันเทิงคดี เช่น หัวใจชายหนุ่ม

7. ประเภทกวีนิพนธ์และร้อยกรองทั่วไป เช่น พระนลคำหลวง ,นิราศพระมเหลเถไถ

8.เรื่องศาสนา ธรรมะ เช่น พระพุทธเจ้าตรัสรู้อะไร,มงคลสูตร

9.เรื่องการทหาร เช่น สงครามป้อมค่ายประชิด

10.เรื่องปลุกใจ เช่น ปลุกใจเสือป่า เมืองไทยจงตื่นเถิด

11.บทพากย์โขน ได้แก่ บทพากย์รามเกียรติ์ชุดต่างๆ

บันทึกการเข้า
imza
ทุกสิ่งอย่างวางไว้เพื่อให้คิดถึงกัน 
♥ สาวภูไทสกลนคร ♥
คะแนนแทนกำลังใจ: 43556
เหรียญรางวัล:
Good PerformTop PosterAdministatorจอมงอแง
กระทู้: 19,551
ออฟไลน์ ออฟไลน์
☺งอแง ขี้อ้อน เอาแต่ใจ แต่ฟังเหตุผล☺
trytodream@live.com เว็บไซต์ อีเมล์
« ตอบ #2 เมื่อ: 08 พฤษภาคม 2553, 06:35:19 PM »


ก. พระราชนิพนธ์ประเภทร้อยกรอง

ทรงพระราชนิพนธ์ได้ดีเยี่ยมทั้งโคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน

1. พระราชนิพนธ์ประเภทกาพย์เห่เรือ

ประวัติ

ทรงพระราชนิพนธ์ "กาพย์เห่เรือยุคใหม่ "เมื่อ พ.ศ. 2457 พระราชทานแก่หนังสือ "สมุทรสาคร "

จุดมุ่งหมาย

เพื่อชี้ให้เห็นความสำคัญของกองทัพเรือ เชิญชวนให้สนใจกองทัพเรือ

เนื้อเรื่อง

                          กล่าว เริ่มต้นถึง ร.6 เสด็จทางชลมารคโดยเรือมหาจักริ แวดล้อมด้วยเรือปืนและเรือตอปิโด เมื่อไปทอดพระเนตรการซ้อมรบทางเรือสัตหีบ เมื่อเสด็จผ่านตำบลใดก็ทรงพรรณนาไว้โดยจละเอียดทุกตอนตามแบบนิราศ บางตอนก็แทรกความเห็นเกี่ยวกับสังคมสมัยใหม่ และเน้นความสำคัญของกองทัพเรือ

ตัวอย่างคำประพันธ์

" อ่านอ่านรำคาญฮือ แบบหนังสือสมัยใหม่

อย่างเราไม่เข้าใจ ภาษาไทยเขาไม่เขียน "

2. ประเภทลิลิตทำนองนิราศ "ลิลิตพายัพ"

                      ประวัติ ทรงพระราชนิพนธ์เมื่อ พ.ศ. 2448 เป็นปีที่สร้างทางรถไฟสายเหนือไปถึงนครสวรรค์ ได้รับพระราชบัญชาจาก ร.5 พระชนกนาถให้เสด็จประพาสหัวเหนือโดยประสงค์จะให้คุ้นเคยกับประชาชนและข้า ราชการหัวเมือง รวมทั้งประเทศที่ห่างไกล ได้นำลงพิมพ์ในหนังสือทวีปัญญา รายปักษ์เป็นครั้งแรก ภายหลังจัดพิมพ์เป็นเล่มเนื่องในงานทำบุญปัญญาสมวารศพเจ้าพระยาราชศุภมิตร มีผู้ช่วยเหลือในการแต่ง 3 คน คือ น้อยสบจินดา ( ม.จ.ถูกถวิล) หนานขวาย

เนื้อเรื่อง

                     กล่าวถึงการเดินทาง รถไฟ จากกรุงเทพฯถึงปากน้ำโพ ทางเรือจากปากน้ำโพไปขึ้นบกที่อุตรดิตถ์ และเสด็จทางม้าและทางช้าง ไปเมืองแพร่ ลำปาง เชียงราย เชียงใหม่ จากเชียงใหม่ลงเรือล่องมาตามแม่น้ำปิงเรื่อยมาจนถึงบางประอิน แล้วเสด็จกลับรถไฟ ตลอดระยะทางที่เสด็จผ่านไปในภาคพายัพ ได้รับการสมโภชและต้อนรับอย่างอุ่นหนาฝาคั่ง ทรงพระเกามสำราญราชหฤทัยอย่างยิ่ง

3. ประเภทนิราศ

นิราศมะเหลเถไถ

ประวัติ

                    เป็นหนังสือนิราศคำกลอนประเภทตลกขบขัน ทรงพระราชนิพนธ์ พ.ศ. 2465 เนื่องในการเสด็จพระราชดำเนินทางชลมารคประพาสมณฑลอยุธยาและนครสวรรค์

จุดมุ่งหมาย

ทรงพระราชนิพนธ์ล้อเล่นเรื่องพระมะเหลเถไถ ของคุณสุวรรณ

เนื้อเรื่อง

                   กล่าว บรรยายเมื่อประพาสหัวเมือง ทำนองบันทึกรายวันธรรมดา บางตอนเล่าละเอียดถึงประวัติสถานที่ต่างๆ คล้ายๆนิราศลอนดอน บางตอนประสงค์จะให้เป็นที่เพลินเพลิดและขบขัน

4.ประเภทสุภาษิตต่างๆ

โคลงสุภาษิต

ประวัติ

เป็น หนังสือรวมบรรดาโคลงสุภาษิตต่างๆ ที่ลงพิมพ์ในหนังสือดุสิตสมิตรวม 65 บาท พิมพ์เป็นเล่มเมื่อ พ.ศ. 2463 เนื่องด้วยนายหมวดตรี นายจ่ายวด( ปราณี ไกรกฤษ์ ) เลขานุการคนสนิทแห่งยานกเสือป่า(ร.6) ได้เสียชีวิตลง

บรรดาโคลงสี่สุภาษิตต่างๆ ได้ทรงแปลจากสุภาษิตต่างๆ ของปราชญ์ และพุทธภาษิตและได้แต่งบทอธิบายออกไปให้กว้างขวางทำนองจำแนกเนื้อความ


5.ประเภทสักวา


สักวาหน้าหนาว

                   ทรง พระราชนิพนธ์สักวารวม 66 บท บรรยายเรื่องคนจับจด ชอบโก้เก๋ ชื่อนายสวัสดิ์ พ่อแม่ร่ำรวย แต่ตัวเองเป็นคนไม่ดี ใช้จ่ายฟุ่มเฟือย ทำงานอะไรไม่เป็น ได้แต่ผลาญทรัพย์สมบัติพ่อแม่ให้หมดไป ในที่สุดเมื่อสิ้นสุดเนื้อประดาตัวลง กลับคิดได้ และตั้งตนเป็นคนดี


6.บทละครประเภทเบิกโรงสั้นๆ


บทละครเบิกโรงเรื่องดึกดำบรรพ์

ประวัติ

ทรงพระราชนิพนธ์ขึ้นตามหนังสือวรรณคดีโบราณและดัดแปลงให้เหมาะแก่การเล่นละครไทย

จุดมุ่งหมาย


1.เพื่อใช้เล่นเบิกโรงคล้ายๆออกแขก แต่มีลักษณะทุกอย่างเป็นละครรำ

2.การพิมพ์ครั้งแรกเพื่องานฉลองสุพรรณบัฏองเจ้าพระยารามาฆพ

เนื้อเรื่อง มีอยู่ 4 เรื่อง

                 1. มหาพลี กล่าวถึงพระพรหมเชิญเทวดาทุกชั้นฟ้า มาประชุมบูชาพระรัตนตรัยอวยพรให้พระมหากษัตริย์ตลอดจนไพร่ฟ้าข้าแผ่นดินเป็น สุข แล้วพระพรหมให้พระภรตตมุนีจัดการเล่นละครดึกบรรพ์

                  2. ฤษีเสี่ยงลูก กล่าวถึงตรีกาลัญดาบสอุ้มลูกไปอุ้มลูกไปอาบน้ำ นางสวาหะลูกสาวตัดพ้อฤษีผู้เป็นบิดาว่าอุ้มลูกคนอื่น ปล่อยให้ตนซึ่งเป็นลูกตัวต้องเดิน พระฤาษีจึงเสี่ยงอธิษฐานโยนลูกทั้ง 3ลงไปในน้ำ ถ้าใครเป็นลูกตนแท้ๆให้ว่ายกลับมา ปรากฏว่านางสวาหะว่ายน้ำกลับมาผู้เดียว ส่วนพาลีและสุครีพว่ายขึ้นฝั่งตรงข้ามและเข้าป่าไป ฤาษีจึงทราบว่าวานร 2 ตัวนั้นเป็นลูกของบเมียดที่เกิดแต่ชู้

                  3.นรสิงห์หาวตาร กล่าวถึงพระอินทร์ถูกยักษ์ ชื่อหิรัญยักษ์สิปุ แย่งสวรรค์จึงฟ้องพระอินทร์ พระอินทร์โปรดให้พระนารายณ์ไปปราบ พระนารายณ์แปลงเป็นนรสิงห์ไปฆ่าหิรัญยักษ์สิปุตาย

                  4. พระคเณศร์เสียงา กล่าวถึงพราหมณ์ ปรศุรามถือตัวว่าเป็นที่โปรดปรานของพระอิศวรจะเข้าเฝ้าตามอำเภอใจทั้งๆที่ เป็นเวลาบรรทม พระคเณศร์หัก พระอุมาโกรธสาปให้ปรศุรามหมดฤทธิ์ ปรศุรามขอให้พระนารายณ์ช่วย พระนารายณ์ได้ช่วยให้พ้นคำสาป

7. ประเภทโขน

ธรรมะสงคราม

ประวัติ

ทรงพระราชนิพนธ์ตามเค้าเรื่อง ในธรรมชาดกเอกาทศนิบาต เมื่อ พ.ศ. 2461 พิมพ์ครั้งแรก พ.ศ.2463 ได้เนื้อเรื่องมาจากสดับพระเทศนา

จุดมุ่งหมาย เพื่อแสดงคติว่า ธรรมกับอธรรมให้ผลในด้านตรงกันข้ามธรรมย่อมนำไปสู่สุคติ อธรรมย่อมนำไปสู่นรก

เนื้อเรื่อง

                   กล่าว ถึงพระธรรมะเทพบุตร ผู้รักษาธรรมทุกวันพระได้เสด็จมาตักเตือนชาวโลกให้ทำดีประพฤติกุศลกรรมบถ 10 ประการ ฝ่ายอธรรมเทพบุตรผู้ประพฤติชั่ว สอนประชาชนให้ประพฤติอกุศลกรรมบถ เทพทั้ง 2 ได้นำขบวนเทวดาทั้ง 2 ฝ่ายมารบกันกลางอากาศฝ่ายธรรมเทพบุตรเป็นฝ่ายชนะ

8. ประเภทแสดงตำนาน


ประวัติ ทรงพระราชนิพนธ์ เมื่อ พ.ศ. 2466 จบบริบูรณ์ เมื่อ พ.ศ. 2467

พิมพ์ แจกในงานฉลองพระชนมายุ 21 พรรษา แห่งสมเด็จพระนางเจ้าอินทรศักดิ์ศจี พระบรมราชินี ในการนิพนธ์ทรงใช้ หนังสือ Hindo Mythology ของ J.W. Wilkins เป็นหลัก
บันทึกการเข้า
imza
ทุกสิ่งอย่างวางไว้เพื่อให้คิดถึงกัน 
♥ สาวภูไทสกลนคร ♥
คะแนนแทนกำลังใจ: 43556
เหรียญรางวัล:
Good PerformTop PosterAdministatorจอมงอแง
กระทู้: 19,551
ออฟไลน์ ออฟไลน์
☺งอแง ขี้อ้อน เอาแต่ใจ แต่ฟังเหตุผล☺
trytodream@live.com เว็บไซต์ อีเมล์
« ตอบ #3 เมื่อ: 08 พฤษภาคม 2553, 06:36:22 PM »


จุดมุ่งหมาย

เพื่อแสดงตำนาน เรื่องนารายณ์อวตารคติพราหมณ์และพุทธ

เนื้อเรื่อง

กล่าวถึง พระนารายณ์อวตารลงมาปราบทุกข์เข็ญในโลก 10 ปาง

ปางที่ 1 มัตสยาวตาร อวตารลงมาเป็นปลาศะผะริฆ่าอสูรหัยครีพ ผู้ลักพระเวท ของพระพรหม แล้วปลาศะผะรินำพระเวทมาคืนพระพรหม

ปางที่ 2 กูรมาวตาร อวตารลงมาเป็นเต่าใหญ่ไปรองรับข้างใต้ภูเขา มันทรที่

ปางที่ 3 วราหวตาร อวตารลงมาเป็นหมูปราบหิรันตยักษ์ผู้ม้วนแผ่นดิน

ปางที่ 4 นรสิงหาวตาร เป็นนรสิงห์ ปราบหิรัณยกสิปุยักษ์ ซึ่งแย่งสวรรค์ของพระอินทร์

ปางที่ 5 วามนาวตาร เป็นพราหมณ์เตี้ย ทำอุบายแย่งโลกสวรรคื จากท้าวพลีพญาแทตย์และมอบบาดาลให้พลีครอบครอง

ปางที่ 6 ปรศุรามาวตาร เป็นพราหมณ์ชื่อราม (รามสูตร) ฆ่าอรชุน

ปางที่ 7 รามจัทรอวตาร เป็นพระรามตามเรื่องรามเกียรติ์

ปางที่ 8 กฤษณาวตาร เป็นพระกฤษณะปราบยักษ์ชื่อพญากงศ์ ตามเรื่องมหาภารตยุทธิ์

ปางที่ 9 พุทธวตาร เป็นพระพุทธเจ้า คือพระสิทธัตถกุมาร

ปางที่ 10 กัลป์กกยาวตาร อวตารเป็นบุรุษผิวขาว ชื่อ กัลป์ลี ลงมาปราบกลียุคซึ่งจะมาถึงนี้

9. ประเภทเสภา

ได้แก่บทเสภาสำหรับขับนำและแทรกชุดระบำสามัคคีเสวก ทรงพระราชนิพนธ์ใน พ.ศ. 2457 ใช้สำหรับในชุดระบำสามัคคีเสวก

เนื้อเรื่อง

แบ่งเป็น 4 บท

1.กล่าวถึงนนทีผู้เป็นเทพสาวก แปลงเป็นโคอสุภราชให้พรอินทร์ทรงประทับ

2.กล่าวถึงพระคเณศร์ผู้เป็นเทพแห่งศิลปะวิทยาและเป็นผู้สร้างตระกูลช้างต่างๆในโลก

3.กล่าวถึงพระวิศวกรรมผู้เป็นเทพเจ้าแห่งการก่อสร้างและงานช่าง

4.กล่าวถึงความสามัคคีในหมู่ราชสวามิภักดิ์ใต้เบื้องยุคลบาท

ตัวอย่างบทประพันธ์

อันชาติใดไร้ช่างชำนาญศิลป์ เหมือนนารินไร้โฉมบรรโลมสง่า

ผู้ใดเห็นไม่เป็นที่เจริญตา เขาจะพากันเย้ยให้อับอาย

10.ประเภทบทละครคำกลอน

บทละครที่แปลจากบทละครของเชกสเปียร์

เวนิสวานิส

ประวัติ

ทรงพระราชนิพนธ์เป็นบทละครพูดคำกลอน เมื่อ พ.ศ. 2459 โดยทรงแปลถอดมาจากบทละครพูดภาษาอังกฤษ เรื่อง The Merchant of Venice

เนื้อเรื่อง

                    กล่าว ถึงไชล็อคยิวใจดำ ฟ้องศาลให้บังคับคดีให้ตนเชือดเนื้ออันโตนิโย 1 ปอนด์ ตามที่ระบุไว้ในสัญญาเงินกู้อันโตนิโยถูกฟ้องศาลเพราะไม่มีเงินใช้หนี้ ที่กู้ให้บัสสานิโยไปใช้จ่ายในงานแต่งงาน ปอร์เชียได้คิดช่วยอันโตนิโยผู้มีบุญคุณต่อสามี โดยปลอมเป็นผู้พิพากษาไปชำระคดี มีผลให้ไชล็อคแพ้คดี

ตัวอย่างคำประพันธ์

ชนใดไม่มีดนตรีการ ในสันดานเป็นคนชอบกลนัก

อีกใครฟังดนตรีไม่เห็นเพราะ เขานั้นเหมาะคิดขบถอัปลักษณ์

10.2 บทละครที่ได้รับอิทธิพลจากวรรณคดีสันสกฤต

1. ปรียทรรศิกา

               ประวัติ เป็นนาฏิกาสันสกฤต ทรงแปลเมื่อ พ.ศ. 2467 พิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ.2468 เหตุที่ทรงพระราชนิพนธ์ เพราะมีชาวอินเดีย ชื่อ คุษฏัสปษาห์ ไกขุโษร นริมัน ได้นำบทละครสันสกฤตฉบับภาษาอังกฤษมาทูลเกล้าถวาย จึงทรงถอดเป็นพากษ์ไทย ทรงแปลอย่างรักษาเนื้อความ คำต่อคำ ตรงไหนเป็นร้อยแก้วก็แปลเป็นร้อยแก้ว ตรงไหนเป็นฉันท์ก็ทรงแต่งเป็นฉันท์

จุดมุ่งหมายในการแต่ง จะให้นักเลงอ่านหนังสือได้รู้ชัดว่า ละครสันสกฤตโบราณเขาแต่งกันอย่างไร แสดงกันอย่างไร

                เนื้อ เรื่อง นางปรียทรรศิกา ขณะรุ่นสาวได้ถูกพามายังราชสำนักพระเจ้าวัตสราชพระนางวาสวทัตตาพระมเหสีหึง และได้เอาตัวนางอารัณยกา(ปรียทรรศิกา)ไปขังไว้ พระเจ้าวัตสราชส่งกองทัพไปตีทัพท้าวกลิงค์ช่วยเอาท้าวทฤฒวรมันพระราชบิดาของ นางอารัณยกากลับบ้านเมือง ท้าวทฤณวรมันอ้างเหตุยกนางอารัณยกาให้เป็นชายาพระเจ้าวัตสราช

ข้อวิจารณ์ เป็นสำนวนแปลที่รักษาสำนวนและใจความฉบับสันสกฤตไว้อย่างดี

10.3 บทละครที่เกี่ยวกับตำนาน

1. บทละครพูดคำกลอนเรื่อง พระร่วง

ประวัติ ทรงพระราชนิพนธ์ในปี พ.ศ. 2456 ในระหว่างเสด็จกลับจากทอดพระเนตรพระเจดีย์พระเนศวรที่แขวงเมืองสุพรรณบุรี

จุดมุ่งหมาย เพื่อแสดงตำนานเมืองอู่ทอง และประวัติพระเจ้าอู่ทอง

                   เนื้อ เรื่อง กล่าวถึง ชินเสนโอรสพระเจ้ากรุงศรีวิไชยปลอมตัวเป็นนายแสนปม ลอบรักใคร่กับนางอุษาราชธิดาท้าวไตรตรึงษ์จนเกิดพระโอรส (พระเจ้าอู่ทอง) โดยไม่ทราบว่าใครเป็นบิดาของทารก ได้มีประกาศเสี่ยงทายเพื่อให้ทราบว่าใครเป็นพระสวามีของนางอุษา ชินเสนถือก้อนเช้าเย็นล่อพระกุมาร ท้าวไตรตรึงส์ต้องยอมยกนางอุษาให้ท้าวแสนปม

ข้อวิจารณ์ เนื้อเรื่องเป็นไทยๆ แต่งดี เนื้อเรื่องไพเราะ บทรักหวานล้ำ

ตัวอย่างคำประพันธ์

"เห็นแก้วแวววับที่จับจิต ไยไม่คิดอาจเอื้อมให้เต็มที่

เมื่อไม่เอื้อมจะได้อย่างไรมี อันมณีฤาจะโลดไปถึงมือ

อันของสูงแม้ปองต้องจิต ถ้าไม่คิดปีนป่ายจะได้ฤา-"


บันทึกการเข้า
imza
ทุกสิ่งอย่างวางไว้เพื่อให้คิดถึงกัน 
♥ สาวภูไทสกลนคร ♥
คะแนนแทนกำลังใจ: 43556
เหรียญรางวัล:
Good PerformTop PosterAdministatorจอมงอแง
กระทู้: 19,551
ออฟไลน์ ออฟไลน์
☺งอแง ขี้อ้อน เอาแต่ใจ แต่ฟังเหตุผล☺
trytodream@live.com เว็บไซต์ อีเมล์
« ตอบ #4 เมื่อ: 08 พฤษภาคม 2553, 06:37:12 PM »


10.4 บทละครประเภทอื่นๆ

1. วิวาห์พระสมุทร

               เป็น บทละครพูดสลับรำ มีทั้งบทร้องและบทเจรจา ทรงพระราชนิพนธ์ เมื่อ พ.ศ. 2461 เนื้อเรื่องได้เค้ามาจากนิยายกรีกเก่าเชื่อว่า ถ้าหญิงงามตายในทะเลจะช่วยให้พ้นอุทกภัย

              จุดมุ่งหมาย เมื่อพระราชทานแก่คณะเสือป่า กองเสนาหลวงรักษาพระองค์ แสดงเก็บเงินบำรุงราชนาวีสมาคมแห่งกรุงสยาม ณ พระราชวังสนามจันทร์

                เนื้อ เรื่อง กล่าวถึงประชาชนชาวกรีก ณ เกาะ อัลฟะเบตา โง่เขลา หลงเชื่อในอำนาจทางทะเล เมื่อครบรอบ 100 ปี จะต้องส่งสาวพรหมจารีไปเป็นเจ้าสาวของพระสมุทร กษัตริย์มิดัสผู้ครองเกาะจำใจส่งราชธิดาชื่ออันโดรเมดาไปสังเวยทางทะเล แต่อันเดรคู่รักของนางออกอุบาย ขอให้นายนาวาเอกเอดเวิดไลออนกัปตันเรืออังกฤษมาขู่ชาวเมืองให้ยกนางให้อันเด รนางจึงรอดชีวิต และได้แต่งงานกับอันเดรสมปรารถนา

                 คุณค่าทางวรรณคดี เป็นบทละครสุขใจและขบขันบางตอน เป็นเรื่องรักสดชื่นจบลงด้วยคงามสุข กระบวนกลอนและฉันท์ประณีตบรรจง บทร้องเพราะทำนองดี

ตัวอย่างคำประพันธ์

(1) "ปากเป็นเอกเลขเป็นโทโบราณว่า หนังสือตรีมีปัญญาไม่เสียหลาย

ถึงรู้มากไม่มีปากลำบากกาย มีอุบายพูดไม่เป็นเห็นป่วยการ

(2) ผู้ใดมีอำนาจวาสนา ธรรมดาหาอะไรก็หาได้"

กำหมัดคือยุติธรรมจงจำไว้ ใครหมัดใหญ่ได้เปรียบเรียบเทียวเกลอ


พระราชนิพนธ์ประเภทร้อยแก้ว

ก. เกี่ยวกับประวัติศาสตร์

1. เรื่องเที่ยวเมืองพระร่วง เป็นหนังสือยาวประมาณ 30 ยก

             จุด ม่งหมายในการแต่ง มีพระราชประสงค์เพื่อให้เป็นแนวทางแก่ผู้ชำนาญในโบราณคดีจะได้มีโอกาส พิจารณาและสันนิษฐานเกี่ยวกับเมืองสุโขทัย สวรรคโลก กำแพงพชร และอุตรดิตถ์ เพื่อให้เป็นประโยชน์แก่ช่างไทยให้คิดจรรโลงการช่างต่างๆไว้ และเพื่อให้คนไทยได้ทราบว่าชาติไทยนั้นได้เคยเป็นชาติที่รุ่งเรืองมาแต่ โบราณกาล

               เนื้อเรื่อง กล่าวถึงโบราณสถาน,โบราณวัตถุที่น่าสนใจในเมืองกำแพงเพชร สุโขทัย สวรรคโลก และอุตรดิตถ์ฯลฯ ว่าเป็นสิ่งที่มีค่าและเชิดชูศิลปะของไทยมาก เป็นเครื่องหมายแสดงความเจริญของชาติไทยแต่สมัยโบราณ


ข. เกี่ยวกับวรรณคดีและศาสนา

1. คำอธิบายและอภิธานประกอบเรื่องนารายณ์สิบปาง

ประวัติ ทรงพระราชนิพนธ์เมื่อพ.ศ.2466 ยาวประมาณ 15 ยก

                จุด มุ่งหมาย เพื่อเป็นคู่มือในการอ่านนารายณ์สิบปาง และเพื่อเป็นข้อเปรียบเทียบเรื่องนารายณ์สิบปางฉบับของหอพระสมุด และลิลิตนารายณ์สิบปางที่ ร.6 ทรงพระราชนิพนธ์

เนื้อเรื่อง แบ่งออกเป็น 2 ภาค คือคำอธิบายและภาคอภิธาน อธิบายศัพท์และข้อความที่เข้าใจยาก ให้ความรู้ในเรื่องลัทธิศาสนาพราหมณ์

2. พระราชนิพนธ์คำนำ

ประวัติ รวบรวมจากพระราชนิพนธ์ต่างๆของ ร.6

จุดมุ่งหมาย เพื่อให้ผู้อ่านได้ทราบถึงกรณียกิจที่ทรงพระราชนิพนธ์เรื่องนั้นๆ

                        เนื้อ เรื่อง ทรงอธิบายพระราชประสงค์ในการที่ทรงพระราชนิพนธ์เรื่องเที่ยวเมืองพระร่วง พงศาวดารยุทธศิลป์ พระบรมราโชวาทในงานวิสาขบูชา รามเกียรติ์ ตามใจท่าน พระพุทธเจ้าตรัสรู้อะไร และเรื่องตรีอาธิปไตย


ค. เกี่ยวกับการทหาร การต่างประเทศและเบ็ดเตล็ด

3. การจลาจลในรัสเซีย

ประวัติ ทรงแปลจากภาษาอังกฤษ ยาวประมาณ 5 ยก

จุดมุ่งหมาย เพื่อแถลงเหตุการณ์ต่างๆ ในประเทศรัสเซีย และเพื่อคติเตือนใจชาวไทยมิให้ก่อการร้ายขึ้นในประเทศ

                         เนื้อ เรื่อง เพื่อการปกครองระบอบประชาธิปไตยล้มแล้ว นักการเมืองในประเทศรัสเซียได้แบ่งแยกเป็นคณะ มีพวกมัธยม และโซเวียลิสก์ พวกมาร์กซิสก์เลนินเป็นฝ่ายชนะ

4. การสงครามป้อมค่ายประชิด

ประวัติ พระราชนิพนธ์เมื่อ พ.ศ. 2459 ยาวประมาณ 13 ยก

จุดมุ่งหมาย เพื่อให้ทหารเสือป่า และผู้สนใจได้ทราบถึงวิธีดำเนินสงครามป้อมค่ายประชิด

เนื้อ เรื่อง กล่าวถึงสงครามที่ตั้งป้อมค่ายประชิดกัน และใช้กำลังทหารและอาวุธรุกชิงพรมแดนกัน ทำลายป้อมค่ายประชิดหรือสิ่งที่กีดขวางของข้าศึกเสียก่อน

5. กฎหมายทะเล

ประวัติ ทรงรวบรวมขึ้นจาก หนังสือสมุทรสาร เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับกิจการทางทะเลรวมทั้งหมด12เรื่อง ยาวประมาณ 39 ยก

จุด มุ่งหมาย เพื่อให้ผู้สนใจศึกษาวิชากฎหมาย ได้รับความสะดวกในการค้นหาเรื่องต่างๆและเข้าใจอย่างแจ่มแจ้ง ทรงรวบรวมให้พิมพ์เป็นเล่มขึ้น เพื่อแจกในงานศพท่านผู้หญิงเอี่ยมอภัยราช

เนื้อเรื่อง กล่าวถึงสิทธิและอำนาจในน่านน้ำทางทะเลของประเทศต่างๆ

คำวิจารณ์พระราชนิพนธ์หมวดสารคดี

                          เป็น พระราชนิพนธ์ที่ให้ความรู้แก่ผู้อ่านพร้อมทุกด้าน ทำให้ได้รับความรู้กว้างขวาง ทุกเรื่องเหมาะสมกับเหตุการณ์และเวลา เช่นในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 ทรงพระราชนิพนธ์และแปลเรื่องต่างๆ เกี่ยวกับสงครามเพื่อให้ประชาชนชาวไทยได้ทราบความเคลื่อนไหวของสงคราม ในด้านศาสนา ทรงเลือกสรรทรงพระราชนิพนธ์แต่ในข้อที่น่ารู้น่าสนใจ ทรงใช้พระโวหารเรียบๆเข้าใจง่ายน่าอ่าน ตอนใดที่ยุ่งยากซับซ้อนก็พระราชทานอรรถาธิบายอย่างละเอียดพร้อมกับยกเหตุผล และอุทาหรณ์เปรียบเทียบทำให้เข้าใจซาบซึ้ง ทรงสนพระทัยค้นคว้าความรู้มาเผยแพร่แก่พศกนิกรด้วยพระวิริยะอุสาหะเป็นที่ ยิ่ง

หมวดปลุกใจเสือป่า

                     ร.6 มีพระราชประสงค์ในการทรงพระราชนิพนธ์ปลุกใจ เพื่อให้เป็นข้อกระตุ้นเตือนชาวไทยให้ตระหนักในความสำคัญของชาติ ให้รู้จักรักชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ประพฤติตนเป็นพลเมืองดีของชาติ มีความสามัคคี ตั้งมั่นอยู่ในความสุจริตและรักษาความสงบเรียบร้อย ให้สำนึกในภัยต่างชาติและแก้ไขและช่วยจรรโลงชาติให้เจริญวัฒนาถาวรสืบไป

1. ปกิณกคดีของอัศวพาหุ

ประวัติ ปรากฏครั้งแรกในหนังสือพิมพ์ไทย ยาวประมาณ 19 ยก

เนื้อ เรื่อง ทรงบรรยายถึงเหตุการณ์ในเมืองจีนซึ่งเปลี่ยนแปลงเป็นสาธารณรัฐ มีอุปสรรค เกิดความปั่นป่วน ยุ่งยากเช่นเดียวกับการเปลี่ยนแปลงการปกครองของประเทศตุรกี

2. ความเห็น 9 เรื่องและความเห็น 10 เรื่องของอัศวพาหุ

ประวัติ ลงพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ไทย พ.ศ. 2458 – 2459

              เนื้อ เรื่อง ความเห็น 9 เรื่อง คือ มะพร้าวตื่นดก ถูกบังคับให้จีนวั่งตี่องค์ใหม่การภายหน้าในเมืองจีน ทุรยศโดยอาชีวะ การเลือกคนเข้าไปเป็นข้าราชการ ปัญญานายคูลีย์ เจ้าลัทธิ ไม่ชอบไทย

                  ความเห็น 10 เรื่อง ได้แก่ ลัทธิเอาอย่าง ความเข้าใจผิด ความเป็นชาติโดยแท้จริง , เมื่ออ่านบทความคับแค้นแห่งพลเมือง , ตัวอย่างสำหรับนักพูด ,ความเมินเฉยต่อความทุกข์เวทนา ไทยผสมเป็นคนที่ไม่พึ่งประสงค์ ,ไทยผสมระวังผีพนัน

3. อำนาจคือธรรม

ประวัติ ทรงพระราชนิพนธ์ เมื่อพ.ศ. 2460 ลงพิมพ์ครั้งแรกในหนังสือพิมพ์ไทย

               เนื้อเรื่อง กล่าวประณามเยอรมันว่าเป็นชาติที่ใช้อำนาจเป็นธรรมมาแต่โบราณกาลใชกำลังทหารดำเนินการด้วยวิธีการต่างๆพยายามจะเป็นเจ้าโลก

4. อัศวภาษิต

เป็นภาษิตปลุกใจต่างๆ รวบรวมจาก ปกิณกคดีของอัศวพาหุ ลงพิมพ์ในหนังสือดุสิตสมิตร พ.ศ. 2462

                        นอก นี้ ได้แก่เรื่อง กรุงสยามเข้าสงครามแล้ว, ไชโย , ขอชวนท่านเป็นแมลงหวี่ พระบรมราโชวาทเสือป่า , พระบรมราโชวาททหาร ,พระราชดำรัสในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว, พระบรมราโชวาทตักเตือนข้าราชการในพระราชสำนัก พระบรมราโชวาทพระราชทานแก่นักเรียนผู้กำกับลูกเสือ , พระบรมราโชวาทและพระราชดำรัสตอบในการที่กรมเสือป่าพรานหลวงน้อมเกล้าถวายของ แบบฝึกหัดเสือป่าราบ , พระราชกำหนดหน้าที่เสือป่า,ข้อบังคับต่างๆเกี่ยวกับเสือป่า

บันทึกการเข้า
imza
ทุกสิ่งอย่างวางไว้เพื่อให้คิดถึงกัน 
♥ สาวภูไทสกลนคร ♥
คะแนนแทนกำลังใจ: 43556
เหรียญรางวัล:
Good PerformTop PosterAdministatorจอมงอแง
กระทู้: 19,551
ออฟไลน์ ออฟไลน์
☺งอแง ขี้อ้อน เอาแต่ใจ แต่ฟังเหตุผล☺
trytodream@live.com เว็บไซต์ อีเมล์
« ตอบ #5 เมื่อ: 08 พฤษภาคม 2553, 06:38:02 PM »


คำวิจารณ์พระราชนิพนธ์หมวดปลุกใจและเสือป่า

                  พระ ราชนิพนธ์หมวดนี้ชี้ให้เห็นพระปรีชาสามารถอันล้ำเลิศของพระองค์ในกิจการทุก ด้าน พระบรมราโชวาทและพระราชดำรัสต่างๆก็แถลงให้ทราบถึงพระบรมราโชบายในการปกครอง และทะนุบำรุงบ้านเมืองให้เจริญขึ้นอย่างน่าสรรเสริญ ทรงอบรมเสือป่า ,ลูกเสือและชาวไทยทุกคนให้มีความกล้าหาญ รู้จักเสียสละเพื่อชาติศาสนาพระมหากษัตริย์ ในการปลุกใจประชาชน ทรงโน้มน้าวจิตใจชาวไทยให้รู้สึกตัวตามไปด้วย ทรงมีเหตุและหลักฐานควรเชื่อถือ

หมวดบันเทิงคดี

แมลงป่องทอง

ประวัติ ทรงแปลจากเรื่องภาษาอังกฤษ ของแซกซ์ โรเมอร์ ยาว 30 ยก

              จุด มุ่งหมาย เพื่อเป็นเครื่องบันเทิง เป็นคติให้คนไทยรักชาติแท้จริง ให้มีความรอบคอบ มีไหวพริบ ปฏิภาณ รู้จักระมัดระวัง และสังเกตเหตุการณ์ต่างๆ

              เนื้อเรื่อง มีผู้ร้ายคนหนึ่ง ใช้เครื่องหมายแมงป่องทองประจำคณะ หัวหน้าชื่อ "โฟชี้"เป็นผู้มีความรู้ความสามารถในทางวิทยาศาสตร์ ฉลาด มีเล่ห์เหลี่ยม ไหวพริบ ได้เข้าไปทำการร้ายต่างๆในประเทศมหาอำนาจของยุโรป จับเอาตัวบุคคลสำคัญๆ ของยุโรปไปเมืองจีน ด้วยการฉีดยาให้ตาย พอไปถึงเมืองจีนก็ฉีดยาให้ฟื้นขึ้น แล้วใช้อำนาจสะกดจิต บังคับให้คนเหล่านี้ทำประโยชน์ให้แก่จีน สก็อตแลนด์ยาร์ด ตำรวจลับของอังกฤษได้พยายามสืบจับผู้ร้ายจนสำเร็จ โฟชี้ฆ่าตัวตาย

นิทานทองอิน

ประวัติ ทรงพระราชนิพนธ์ ลงพิมพ์ครั้งแรกในหนังสือพิมพ์ทวีปญญา

จุดมุ่งหมาย เพื่อเป็นเครื่องบันเทิงและคติแก่ผู้อ่าน ให้มีความเฉลียวฉลาด รอบคอบ รู้จักไหวพริบ และรู้จักใช้สติปัญญาของตน

                   เนื้อ เรื่อง นายทองอินเป็นนักสืบที่มีความสามารถ ได้สืบสวนคดีต่างๆเป็นผลสำเร็จรวม 10 คดี คือ นากพระโขนงที่สอง นายสุวรรณ ถูกขโมย ,ความลับแผ่นดิน,นายสวัสดิ์ ปิตุฆาต ,ยาม้าบังกะโล , เข็มร้อยดอกไม้ ,ผู้ร้ายฆ่าคนที่บางขุนพรหม ,นายจรูญเศรษฐี ,ระเด่นลันได สร้อยคอร้อยชั่ง

ประพฤติการณ์แห่งนายเรือเอกลอเลสส์

ประวัติ ทรงแปลจากนิทานภาษาอังกฤษของโรส์ฟ เบ็นเนต ลงพิมพ์ในหนังสือสมุทรสาร พ.ศ. 2459

จุดมุ่งหมาย เพื่อให้เป็นเครื่องบันเทิง และเป็นความรู้เกี่ยวกับกิจการทหารเรือ

เนื้อเรื่อง เล่าถึงการปฏิบัติราชการอย่าสามารถของนายเรือเอก ลอเลสส์ 10 บท

นิทานชวนขัน

ประวัติ เป็นเรื่องแปลจากภาษาอังกฤษบ้าง และทรงนิพนธ์ขึ้นเองบ้าง

จุดมุ่งหมาย เพื่อเป็นเครื่องบันเทิง เป็นตัวอย่างของไหวพริบและปฏิภาณที่จะหาทางรอดจากภัย

                    เนื้อ เรื่อง ประกอบด้วยเรื่องต่างๆ ได้แก่เรื่อง กิจการของมารอนมันเคาเส้น , เหาะเหินเดินอากาศ ,ความดื้อของคนเรา ,สมุทรความตามสวัสดิรักษา, ทดลองความไหวพริบยาตัวเบา ตุ๊กกะตุ่น

กลับกันที

ประวัติ ทรงแปลเรื่องของ ซี.เย. คัตคลิฟฟ์ไฮน์ ปรากฏครั้งแรกในหนังสือสมุทรสาร 2458 ยาวประมาณ 3 ยก

จุดมุ่งหมาย ให้เป็นเครื่องบันเทิงใจและชี้ให้ผู้อ่านเห็นว่า ความฉลาดจะช่วยให้ได้เปรียบทางสงคราม

เนื้อเรื่อง เป็นเรื่องแสดงความเฉลียวฉลาดของเปลา นายทหารเรือ อังกฤษ ได้ใช้อุบายไหวพริบช่วยตนเองหนีจากเยอรมันกลับบ้านเกิดเมืองนอน

คำวิจารณ์พระราชนิพนธ์หมวดบันเทิงคดี

                  เป็น เรื่องให้ความสนุกสนานและเพลิดเพลิน ในเรื่องแปลทรงเลือกสรรเรื่องที่เหมาะแก่รสนิยม เหตุการณ์และความเป็นไปของคนไทยในสมัยนั้น ทรงแทรกคติธรรมสอนใจหลายเรื่อง ทรงหวังให้เป็นตัวอย่างของความเฉลียวฉลาด ความมีไหวพริบ มีตัวอย่างของความกล้าหาญ การเสียสละ การปฏิบัติราชการโดยเต็มความสามารถ ไม่ย่อท้อต่ออุปสรรคใดๆพระราชนิพนธ์ส่วนมากเป็นบรรยายโวหาร มีโวหารเรียบๆเข้าใจง่าย ความสละสลวยชวนอ่าน

พระราชนิพนธ์ประเภทบทละคร แบ่งเป็นลักษณะย่อยดังนี้

1. ปลุกใจให้เห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวมให้รักชาติ บำรุงชาติ ป้องกันชาติ ได้แก่ เรื่อง หัวใจนักรบ มหาตมะ โพงพาง

2. แสดงความคิด ข้อวิจารณ์ หรือให้เป็นคติ เช่นเรื่อง กลแตก เสียสละ ฉวยอำนาจ ผู้ร้ายแผลง แก้แค้น พอกไม่ขาว หลวงจำเนียรเดินทาง เพื่อนตาย เห็นแก่ลูก

3. เรื่องรักๆใคร่ๆการชิงรักหักสวาท เชื่อเรื่อง หาโล่ บ่วงมาร หมายน้ำบ่อหน้า หนังสือ ความดีมีชัย เสือเฒ่า วิไลยเลือกคู่ ชิงนาง เจ้าคุณเจ้าชู้

4. ละครชวนหัว ชวนขัน ชวนคิด และเย้ยหยัน เช่นเรื่อง น้อยอินทเสน จัดการรับเสด็จ ขนมสมน้ำยา เจ้าขาสารวัด ตบตาล่ามดี เกินต้องการ

5. เรื่องแสดงเงื่อนแง่ต่างๆ มีการผูกปม คลายปมตามศิลปะในการแต่งเรื่อง ได้แก่ หมิ่นประมาทศาล ไม่โกรธ นินทาสโมสร ท่านรอง กุศโลบาย หาเมียให้ผัว มิตรแท้ หมอจำเป็น ต้อนรับลูก งดการสมรส ร.ต.ล. นนทรี เนตรพระอิศวร ฯลฯ

6. บทละครพูดภาษาอังกฤษและภาษาฝรั่งเศส ได้แก่เรื่อง เรียลโกสท์,เอ เควียร์ เบอร์กลารี ,เดอะ แมน อิน กากี , เดอะ อีลีมินนิส, เอ เสตท แมนสไวท์ , เดอะ เทมมีง ออฟ อังเคิล กิเดียน , ดิ เอิล ออฟ คลาเวอร์เฮาส์ , วัน ซัมเมอร์เดย์ คุปเดตาร์ เลอด์ยุค เดอ เรชาเก ลอมอองกากี

                    พระมหาธีรราชเจ้าทรงใช้บทละครเป็นเครื่องช่วยการศึกษา อบรมจิตใจของพลเมืองเกือบทุกเรื่องมีคติสอนใจให้มีศีลธรรมอันดีงาม ทรงใช้ถ้อยคำธรรมดา อ่านเข้าใจง่าย ความหมายกว้าง การดำเนินเรื่องไม่สับสน แสดงลักษณะของตัวละครและผลงานของความประพฤติทรงสามารถนิพนธ์บทละครทั้ง เรื่องเศร้าและเรื่องตลกขบขัน

ตัวอย่างสำนวนภาษาในบทละคร


"การตายกลางสนามเป็นความตายอย่างงดงามที่ลูกผู้ชายจะประสบได้" ฉวยอำนาจ

"กู รู้จักโลกดี กูจึงพูดว่าคนโดยมากดูรูปมากกว่าดูใจ นิยมในเครื่องประดับประดาภานอกมากกว่าสติปัญญาและความสามารถ ซึ่งเป็นเครื่องประดับภายใน" มหาตมะ

              "สิ่งที่จะให้ติดอยู่แน่นหนาและทั่วถึงจริงๆ ก็ต้องทาสามชั้น เมื่อทาแล้วนานกว่าจะแห้งสนิท แต่เมื่อแห้งแล้วก็ทนนักเทียว วิชาความรู้ก็เหมือนกัน เพราะถ้าให้รู้จริง จักต้องเรียนลึกซึ้ง และกินเวลานาน"

                 หัวใจนักรบ ได้รับยกย่องว่าเป็นยอดบทละครพูด มีเค้าโครงเรื่องแนบเนียนการดำเนินเรื่องไม่สับสน ปลุกใจให้รักชาติ รักหน้าที่ บทสนทนาเหมาะสมกับบทบาทกะทัดรัด เข้าใจง่าย มีความหมายลึกซึ้ง (ผู้เรียบเรียงไม่สู้จะเห็นด้วย)

                  สรุป บทพระราชนิพนธ์ของ ร.6 ไม่เพียงแต่ให้ความบันเทิง ยังเป็นบ่อเกิดของความรู้นานาประการ เป็นหลักฐานของการสอบสวนค้นคว้า มีคุณค่าในแขนงสาขาวิชาสาขาต่างๆ งานแปลวรรณคดีต่างประเทศเป็นภาษาไทยเป็นพระราชกรณียกิจที่ควรแก่การสรรเสริญ อย่างยิ่ง


บันทึกการเข้า
imza
ทุกสิ่งอย่างวางไว้เพื่อให้คิดถึงกัน 
♥ สาวภูไทสกลนคร ♥
คะแนนแทนกำลังใจ: 43556
เหรียญรางวัล:
Good PerformTop PosterAdministatorจอมงอแง
กระทู้: 19,551
ออฟไลน์ ออฟไลน์
☺งอแง ขี้อ้อน เอาแต่ใจ แต่ฟังเหตุผล☺
trytodream@live.com เว็บไซต์ อีเมล์
« ตอบ #6 เมื่อ: 08 พฤษภาคม 2553, 06:39:03 PM »


สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอกรมพระยาดำรงราชานุภาพ

ทรง พระนามเดิมว่า พระองค์เจ้าดิศวรกุมาร ทรงเป็นพระราชโอรสในรัชกาลที่ 4 ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาชุ่ม เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2405

              ทรงเริ่มศึกษาหนังสือไทยในสำนักคุณแสง และคุณปานราชนิกูล ในพระบรมมหาราชวัง ทรงศึกษาภาษาบาลีในสำนักพระยาปริยัติธรรมธาดา (เปี่ยม) และหลวงธรรมานุวัตจำนง(จุ้ย) ทรงศึกษาภาษาอังกฤษในโรงเรียนหลวง มีนายฟรานชิสยอร์ช แปตเตอรสันเป็นอาจารย์ ทรงศึกษาวิชาทหารในสำนักหลวงรัตรณยุทธ (เล็ก) และทรงได้รับความรู้รัฐประศาสน์ และโบราณคดี จากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

                สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงได้รับตำแหน่งหน้าที่ สำคัญมากมาย เช่น เคยดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหาร ในกรมยุทธนาธิการ เป็นพลโทราชองครักษ์พิเศษ ทรงเป็นเสนาบดีกระทรวงธรรมการ และกระทรวงมหาดไทย ทรงเป็นนายกราชบัณฑิตยสภาและประธานกรรมการ กรรมการ และที่ปรึกษาในกิจการต่างๆมากมาย เช่นการตั้งโรงพยาบาล การตั้งโรงเรียนมหาดเล็กหลวง การตั้งโรงเรียน และการตั้งหอสมุดสำหรับประชาชนเป็นต้น นอกจากนั้น พระองค์ยังทรงพระปรีชาญาณในประวัติศาสตร์ และโบราณคดี เป็นพิเศษ จนได้รับถวายพระสมัญญาว่าพระบิดาแห่งประวัติศาสตร์ไทย

                   ทางด้านอักษรศาสตร์ กรมพระยาดำรงฯ ได้ทรงนิพนธ์หนังสือประเภทความเรียงไว้มากมายประมาณถึง 700 เรื่อง ล้วนแต่มีค่าสำคัญในทางประวัติศาสตร์ โบราณคดี และทางอักษรศาสตร์เป็นอย่างยิ่ง เช่นเรื่อง ไทยรบพม่า,นิราศนครวัด,นิทานโบราณคดีสาส์นสมเด็จ (ทรงนิพนธ์ร่วมกับกรมพระยานริศรานุวัตติวงศ์) เที่ยวเมืองพม่า , ตำนานอิเหนา ฯลฯ

สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2486 ด้วยโรคพระทัยพิการ ซึ่งเริ่มประชวรด้วยโรคนี้มาตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2485

นิราศนครวัด

ผู้แต่ง สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ

ที่มาของเรื่อง ทรงนิพนธ์เมื่อครั้งเสด็จประพาสเขมร เพื่อทอดพระเนตรนครวัต เมื่อ พ.ศ. 2467

ลักษณะการแต่ง เริ่มเรื่องใช้กลอนเพลงตามแบบนิราศเพียง 26 คำกลอน แล้วเปลี่ยนมาใช้ร้อยแก้วทั้งหมด

               ความ มุ่งหมายที่แต่ง สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงชี้แจงไว้ในคำนำว่า"เดิมข้าพเจ้าแต่งพิมพ์ เป็นของฝากญาติและมิตรเมื่อครั้งไปเที่ยวกัมพูชา"

                  เนื้อเรื่องย่อ ทรงกล่าวถึงสาเหตุที่เสด็จไปและผู้ตามเสด็จ แล้วทรงพรรณนาการเดินทางเรือไปขึ้นบกที่ตำบลแก๊ป เมืองกำปอดของเขมร ต่อจากนั้นเสด็จไปพนมเปญ เที่ยวชมเมือง เข้าเฝ้าพระเจ้าศรีสวัสดิ์ กษัตริย์เขมร แล้วกล่าวถึงตำนานของเมืองพนมเปญ นครวัด นครธม ตลอดจนกล่าวถึงขนบประเพณีต่างๆของเขมร แล้วเดินทางไปไซ่ง่อน ทรงบันทึกสิ่งที่ได้พบเห็นโดยละเอียด จนกระทั่งกลับพนมเปญ ทูลลาพระเจ้ากรุงเขมร แล้วกลับกรุงเทพฯ ทรงกล่าวขอบใจรัฐบาลและเจ้าหน้าที่ของฝรั่งเศสที่ถวายความสะดวกในการเสด็จ ครั้งนี้

คุณค่าทางวรรณกรรมและความสำคัญ

              พระ นิพนธ์เรื่องนี้แปลกกว่านิราศเรื่องอื่นๆที่แต่งด้วยร้อยแก้ว แต่ด้วยเหตุที่ผู้นิพนธ์ทรงใช้สำนวนภาษาอ่านง่ายชัดเจน และสนุกเพลิดเพลินโดยตลอด การพรรณนาสิ่งที่พบเห็นก็กระทำอย่างละเอียด จึงทำให้ผู้อ่านเข้าใจและเห็นภาพได้เป็นอย่างดี ประกอบกับเรื่องนี้ได้แทรกความรู้ทางประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ โบราณคดี และวัฒนธรรมของประเทศเขมรไว้เป็นอันมาก จึงช่วยให้พระนิพนธ์เรื่องนี้มีค่าเด่นชัดมากเรื่องหนึ่ง

                 พระ ราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิทยาลงกรณ ทรงเป็นพระราชโอรสในกรมพระราชวังบวรไชยชาญ ในสมัยรัชกาล ที่ 5 และเจ้าจอมมารดาเลี่ยม มีพระนามเดิมว่า พระองค์เจ้ารัชนีแจ่มจรัส ประสูติเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2419

                ทรงศึกษาขั้นแรกกับพระมารดา ทรงอ่านเขียนหนังสือได้ตั้งแต่พระชันษา 5 ขวบ จากนั้นก็ไปทรงศึกษาเพิ่มเติมจากโรงเรียนพระตำหนักสวนกุหลาบ ทรงสอบไล่ได้ชั้นประโยค 2 ทรงฝึกฝนภาษาอังกฤษเพิ่มเติมกับครูภาษาอังกฤษอยู่เสมอ เมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสยุโรปเป็นครั้งแรกใน พ.ศ. 2440 โปรดให้ตามเสด็จไปทรงศึกษาต่อ ณ ประเทศอังกฤษ แต่ประทับศึกษาอยู่ได้ 2 ปีเศษ ไม่ทันจบปริญญาจากหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ก็ต้องเสด็จกลับมาทรงรับราชการต่อใน พ.ศ. 2442

                   พระราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิทยาลงกรณ ทรงรับราชการก้าวหน้าเป็นลำดับจนกระทั่งได้รับตำแหน่งสูงถึงสภานายกองคมนตรี และสภานายกราชบัณฑิตยสถาน ในขณะเดียวกันก็ได้ทรงพระราชนิพนธ์วรรณคดีสำคัญทั้งร้อยแก้ว และร้อยกรองไว้เป็นจำนวนมาก เช่น พระนลคำฉันท์ กนกนคร สามกรุงนิทานเวตาล จดหมายจางวางหร่ำ ฯลฯ ส่วนใหญ่ทรงใช้พระนามแฝงสำหรับบทพระราชนิพนธ์ว่า "น.ม.ส." ซึ่งย่อมาจากพยางค์ท้ายของพระนามเดิมคือ "รัสนีแจ่มจรัส" นั่นเอง นอกจากนี้เคยมีส่วนในการออกหนังสือพิมพ์ ลักวิทยาทวีปัญญา และทรงเป็นเจ้าของหนังสือพิมพ์ประมาญวัน และประมาญมารค รวมทั้งทรงพระราชนิพนธ์ เรื่องต่างๆ ไปลงพิมพ์ในหนังสือพิมพ์อื่นๆมากมาย จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ เมื่อวันจันทร์ ที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2488 ด้วยโรคหลอดโลหิตในสมองตัน รวมพระชนมายุได้ 68 ปี 6 เดือน 13 วัน

จดหมายจางวางหร่ำ

ผู้แต่ง กรมหมื่นพิทยาลงกรณ

ที่มาของเรื่อง กรมหมื่นพิทยาลงกรณทรงนิพนธ์ไปลงพิมพ์เป็นตอนๆในหนังสือทวีปัญญา เป็นครั้งแรก

ลักษณะการแต่ง ใช้ร้อยแก้ว

                 เนื้อ เรื่องย่อ จดหมายจางวางหร่ำ เป็นจดหมายจากจางวางหร่ำ เศรษฐีแห่งจังหวัดฉะเชิงเทราส่งไปถึงนายสนธิ์ผู้บุตร รวม 7 ฉบับ ข้อความใจ  จดหมายฉบับแรก ๆ จางวางหร่ำส่งไปถึงนายสนธิ์ซึ่งเรียนหนังสืออยู่ที่ประเทศอังกฤษให้ขยัน หมั่นเรียนและประหยัดการใช้จ่ายให้มาก จดหมายฉบับหลังๆตักเตือนเรื่องการทำงานและการเลือกคู่ครองเมื่อนายสนธิ์กลับ มาทำงานแล้ว

คุณค่าทางวรรณกรรมและความสำคัญ


                     จดหมาย จางวางหร่ำ เป็นเรื่องที่ได้รับความนิยมกันมากตั้งแต่เริ่มลงพิมพ์ในหนังสือทวีปัญญา ทั้งนี้เพราะในขณะนั้นคนไทยขั้นสูงกำลังนิยมส่งลูกหลานไปเรียนต่อที่ประเทศ อังกฤษ กรมหมื่นพิทยาลงกรณซึ่งเข้าใจชีวิตของนักเรียนนอกในสมัยนั้นดีอยู่จึงทรง นิพนธ์เรื่องในทำนองสั่งสอนนักเรียนนอกว่าควรจะประพฤติตนอย่างไร ประกอบกับกรมหมื่นพิทยาลงกรณทรงใช้ทำนองเขียนแบบใหม่ในรูปจดหมายซึ่งไม่เคย มีใครทำมาก่อน และทรงใช้โวหารเป็นทำนองทีเล่นที่จริง แทรกคติที่มีคุณค่าสูงแฝงไว้กับอารมณ์ขัน เนื้อเรื่องก็ทันสมัย ใช้คำง่ายๆแต่สละสลวยกระทบอารมณ์ของผู้อ่านได้ดี จึงทำให้เรื่องจกหมายจางวางพร่ำอ่านได้สนุกไม่รู้เบื่อ ในปัจจุบันกระทรวงศึกษาธิการก็ได้คัดจดหมายบางฉบับมาใช้เป็นแบบเรียนด้วย


นิทานเวตาล

ผู้แต่ง กรมหมื่นพิทยาลงกรณ

              ที่ มาของเรื่อง นิทานเวตาล มีเรื่องเดิมอยู่ในนิทานสันสกฤตชื่อเวตาลปัญจวิศติของ ศิวทาส แต่ น.ม.ส. ทรงได้เค้าเรื่องมาจากฉบับภาษาอังกฤษซึ่ง เซอร์ ริชาร์ด พรานซิส เบอร์ตัน เรียบเรียงไว้ และนิทานเวตาลฉบับภาษาไทยของกรมหมื่นพิทยาลงกรณนี้ลงพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2461

ลักษณะการแต่ง ใช้ร้อยแก้ว แต่มีร้อยกรองแทรกอยู่หลายตอน

                  เนื้อ เรื่องย่อ ท้าววิกรมาทิตย์ เป็นกษัตริย์ผู้ทรงพระปรีชาสามารถอย่างยิ่ง ปกครองกรุงอุชเชนีอย่างมีความสุข ครั้งหนึ่งโยคีศานติศีลซึ่งโกรธแค้นพระองค์ ได้ปลอมเป็นพ่อค้ามาขอให้ท้าววิกรมาทิตย์ไปนำตัวเวตาลมาให้ตน ท้าววิกรมาทิตย์ทรงรับคำทั้งๆ ที่รู้ว่าเป็นอุบายที่จะฆ่าพระองค์ เพราะเวตาลเป็นซากศพที่อยู่บนต้นอโศกในป่าลึก และมีอิทธิฤทธิ์มากแต่ท้าววิกรมาทิตย์กับพระโอรสก็เพียรนำเวตาลมาจนได้ หลังจากที่พยายามถึง 7 ครั้ง เวตาลจึงตอมให้จับ ในขณะที่วิกรมาทิตย์นำตัวเวตาลไปให้โยคีนั้นเวตาลซึ่งอยู่ในย่ามก็เล่านิทาน ให้ฟัง แต่ห้ามท้าววิกรมาทิตย์และโอรสตรัสอะไรทั้งสิ้น มิฉะนั้นเวตาลจะลอยกลับไปอยู่ที่เดิม ต้นฉบับเดิมเวตาลเล่านิทานถึง 25 เรื่อง แต่กรมหมื่นพิทยาลงกรณทรงนิพนธ์ไว้เพียง 10 เรื่อง เมื่อเวตาลเล่านิทานจบลงเรื่องหนึ่งก็ได้ตั้งปัญหาลวงถามจนท้าววิกรมาทิตย์ เผลอตัวตอบทุกครั้ง เวตาลก็ลอยกลับไปอยู่ที่ต้นอโศกอย่างเก่า ท้าววิกรมาทิตย์ก็กลับไปจับตัวมาอีก จนถึงนิทานเรื่องที่ 10 ท้าววิกรมาทิตย์ และโอรสจนปัญญาตอบปัญหาไม่ได้จึงนิ่งไว้ ท้าววิกรมาทิตย์จึงนำเวตาลไปให้โยค และฆ่าโยคีนั้นเสียแล้วครองกรุงอุชเชนีอย่างมีความสุขสืบมา

คุณค่าทางวรรณกรรมและความสำคัญ

                          นิทาน เวตาล เป็นหนังสือที่มีเนื้อเรื่องสนุกสนานอย่างยิ่งสำนวนโวหารไพเราะคมคาย แทรกอารมณ์ขันตามแบบสำนวน น.ม.ส.ไว้โดยตลอด และสิ่งที่ช่วยให้นิทานเวตาลมีค่าเด่นยิ่งกว่านิทานเรื่องอื่นๆ ก็คือได้แทรกคติโลกไว้มากมายตลอดเรื่องอันเป็นเครื่องส่งเสริมคุณค่าทาง ปัญญาให้แก่ผู้อ่านอย่างสูงเช่น

"ผู้ใดมีธรรมในใจ ผู้นั้นเป็นเจ้าของสิ่งทั้งปวงใจโลก ธรรมย่อม จะเป็นเพื่อนไปในทั้งปวง มีประโยชน์ทั้งในโลกนี้แลโลกหน้า"

หรือจากตอนหนึ่งที่ว่า

"ชายใดเข้าเดินในทางแห่งความรัก ชายนั้นจะรอดชีวิตไปไม่ได้ ถ้ายังไม่สิ้นชีวิตชีวิตก็มิใช่อื่น คือความทุกข์ที่ยืดออกไปนั่นเอง"

วิวัฒนาการของวรรณกรรมไทยจากอดีตถึงปัจจุบัน

                          วรรณกรรม ไทยได้วิวัฒนาการสอดคล้องกับการพัฒนาทางด้านสังคมเสมอมา แต่วรรณกรรมนั้นกลับเจริญอยู่ในขอบเขตจำกัด คือเจริญรุ่งเรืองในกลุ่มผู้รู้ ชนชั้นสูงในราชสำนัก และนักปราชญ์ราชกวีก็สร้างวรรณกรรมมาเพื่อตอบสนองชนกลุ่มข้างน้อยของสังคม เป็นส่วนใหญ่

                    วรรณกรรมสมัยกรุงสุโขทัย ซึ่งเป็นการเริ่มสร้างอาณาจักรที่เป็นอิสระมั่นคงของไทย ฉะนั้นวรรณกรรมจึงมีลักษณะในการประกาศคุณงามความดีของผู้ปกครอง และกล่าวถึงความรุ่งเรืองของบ้านเมือง ในขณะเดียวกันราชกวีก็ได้สรรค์สร้างวรรณกรรมประเภทที่มีผลประโยชน์ต่อการควบ คุมสังคม (ไตรภูมิพระร่วงและสุภาษิตพระร่วง) เนื่องจากไทยเพิ่งจะสร้างอาณาจักรใหม่ ๆ จึงจำเป็นจะต้องจัดระเบียบของสังคมให้เป็นบรรทัดฐานเดียวกัน ถึงแม้ว่าระเบียบแบบแผนของการควบคุมสังคมในสมัยนั้นจะมิได้ตราเป็นกฎหมายก็ ตาม แต่สถาบันศาสนาได้มีส่วนช่วยในการจัดระเบียบสังคมอยู่ไม่น้อย โดยวิธีเน้นปรัชญาพุทธศาสนาและบาปบุญคุณโทษ เป็นผลให้สังคมอยู่ได้อย่างสงบสุข ฉะนั้นแก่นของเรื่องในวรรณกรรมสุโขทัยจึงเป็นแนวคิดในการเสริมสร้าง และควบคุมสังคมอยู่ค่อนข้างมาก (ถึงแม้จะเป็นวรรณกรรมพุทธศาสนาก็ตามที) กล่าวคือพยายามเสนอความคิดในการเมืองการปกครองแบบธรรมราชา เพื่อให้สังคมเข้าใจเจตนารมณ์ของผู้ปกครอง ตลอดจนยึดมั่นในกฎแห่งกรรมของปวงประชา ซึ่งจะส่งผลให้สภาวะบ้านเมืองสงบสุขได้อีกโสดหนึ่งด้วย

               กลวิธีการประพันธ์วรรณกรรมสุโขทัย ถึงแม้ว่าผู้สรรค์สร้างวรรณกรรมจะเป็นกลุ่มผู้รู้ในราชสำนักก็ตาม แต่การสรรค์สร้างวรรณกรรมยุคสุโขทัยนั้นส่วนใหญ่มีวัตถุประสงค์ให้เป็น วรรณกรรมสำหรับปวงประชา (ยกเว้นตำรับท้าวศรีจุฬาลักษณ์ หรือนางนพมาศ) ฉะนั้นรูปแบบ ฉันทลักษณ์จึงมีความงามแบบเรียบง่ายและชัดเจน เพื่อให้ชนส่วนใหญ่ของสังคมอ่านเข้าใจ รู้เรื่องโดยมิยากนัก กวีจึงละเว้นสำนวนโวหาร และคำศัพท์อลังการศาสตร์ทั้งหลายเกือบสิ้นเชิง (เว้นไตรภูมิพระร่วง ซึ่งเป็นวรรณกรรมพุทธศาสนาจึงยากที่จะละเว้นศัพท์บัญญัติต่าง ๆ) ฉะนั้นจึงน่าจะสรุปได้ว่าวรรณกรรมสมัยสุโขทัยกวีสรรค์สร้างขึ้นมาเพื่อให้ เป็นวรรณกรรมของชนส่วนข้างมากของสังคม มิได้จำกัดอยู่ในกำแพงวัง และประชาชนมีสิทธิ์มีส่วนในการเป็นเจ้าของวรรณกรรมเหล่านั้นด้วย โดยเฉพาะศิลาจารึกมีลักษณะเช่นเดียวกับประกาศข่าวสาร

                    วรรณกรรมสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนต้น แนวโน้มเริ่มเปลี่ยนไปมาก เนื่องจากการจัดระบบสังคมอย่างมีระเบียบแบบแผนเคร่งครัด โดยตรากฎหมายออกมาควบคุมสังคม ฉะนั้นหน้าที่ที่จะเสนอแนวคิดในการควบคุมสังคมโดยอาศัยปรัชญาพุทธศาสนาจึง หมดความจำเป็นไป อีกประการหนึ่งมีการแบ่งชนชั้นตามกฎหมายเป็น ท้าวไท มูลนาย ไพร่ทาส อย่างชัดเจน วรรณกรรมจึงจำกัดอยู่ในแวดวงผู้รู้นักปราชญ์ราชสำนักและกลุ่มเชื้อพระวงศ์ เป็นส่วนใหญ่ ฉะนั้นแก่นของเรื่อง คตินิยมในวรรณกรรมจึงตอบสนองความพึงพอใจของกลุ่มชนที่เป็นเจ้าของสิทธิ์ วรรณกรรม สารประโยชน์แห่งเรื่องจึงวนเวียนอยู่ในวงจำกัด ภาษาสำนวนโวหาร ฉันทลักษณ์ซับซ้อน เช่น ลิลิตยวนพ่าย และมหาชาติคำหลวง ลิลิตพระลอ เป็นต้น ทัศนะต่าง ๆ เกี่ยวกับระบบสังคมในวรรณกรรมสมัยนี้เป็นทัศนะแบบผู้มีอภิสิทธิ์เหนือสังคม มองสังคมทั่วไป ค่านิยมเกี่ยวกับสถาบันกษัตริย์นั้นยอมรับว่า กษัตริย์เป็นเทพเจ้ามากกว่าสมัยกรุงสุโขทัย ซึ่งจะเห็นได้ชัดในลิลิตยวนพ่าย (มีข้อความเฉลิมพระเกียรติจำนวนมาก)

                        กลวิธีการประพันธ์วรรณกรรมสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนต้น มีการพัฒนารูปแบบการประพันธ์ให้ซับซ้อนยิ่งขึ้น กล่าวคือวรรณกรรมที่สรรค์สร้างในสมัยนี้เป็นร้อยกรอง (ยกเว้นกฎหมาย) เริ่มพัฒนาจากฉันทลักษณ์ของไทยโบราณ (โองการแช่งน้ำ) โคลง เป็นฉันทลักษณ์ที่นิยมมากในสมัยนี้ นอกจากนี้กวียังพยายามนำฉันทลักษณ์แบบอินเดียเข้ามาประพันธ์วรรณกรรมไทย ได้แก่ มหาชาติคำหลวง ซึ่งพบว่ามีการเริ่มนำ ฉันท์ และกาพย์เข้ามาใช้ และฉันทลักษณ์แบบอินเดียนี้มีผลในการพัฒนาวรรณกรรมในสมัยหลังต่อมาอย่างมาก

                  วรรณกรรมสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย พบว่าเป็นการสืบทอดแนวคิดในการสรรค์สร้างวรรณกรรมมาจากสมัยกรุงศรีอยุธยาตอน ต้น และกวีมีความสันทัดในเชิงกวีนิพนธ์มากขึ้น ในด้านมโนทัศน์ต่อสังคมของวรรณกรรมยุคนี้ไม่มีอะไรแตกต่างไปจากวรรณกรรมสมัย อยุธยาตอนต้น กล่าวคือวรรณกรรมอยู่ในแวดวงจำกัด สรรค์สร้างวรรณกรรมเพื่อกลุ่มราชสำนักและผู้รู้ แต่อย่างไรก็ตามพบว่าวรรณกรรมในยุคนี้เจริญรุ่งเรืองมากทางด้านฉันทลักษณ์ เช่น เสือโคคำฉันท์ อนิรุทคำฉันท์ รวมถึงวรรณกรรมประเภทโคลงและกลอนอีกด้วย

                    กลวิธีการประพันธ์วรรณกรรมสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย พบว่าฉันทลักษณ์ของไทยเจริญทุกรูปแบบ คือ ฉันท์ โคลง กลอน และกาพย์ ส่วนกลอนเป็นฉันทลักษณ์ที่เพิ่งจะเริ่มนิยมในยุคนี้และฉายให้เห็นถึงว่ากวี มีความสันทัดมากแล้ว (กลอนกลบทศิริวิบุลกิตติ) และเป็นผลให้กลอนมาเจริญรุ่งเรืองในสมัยกรุงธนบุรีและกรุงรัตนโกสินทร์อีก ด้วย

                    วรรณกรรมสมัยกรุงธนบุรีและรัตนโกสินทร์ตอนต้น ปรากฎว่าโลกทัศน์ของวรรณกรรมในยุคนี้กว้างขึ้น เนื้อเรื่องไม่อยู่ในวงจำกัดเหมือนสมัยอดีต เริ่มสนใจวรรณกรรมพื้นบ้านซึ่งเข้าใจว่าเจริญอยู่ในกลุ่มประชาชนมาก่อนมาก ขึ้น มีการนำมาชำระปรับปรุง และเจริญรุ่งเรืองในราชสำนัก ซึ่งฉายให้เห็นว่ากลุ่มราชสำนักและปวงประชาเริ่มจะมีแนวร่วมในรสนิยมทาง วรรณกรรม อีกประการหนึ่งแก่นของเรื่องของวรรณกรรมยุคนี้มีอยู่หลายเรื่องที่เป็นแบบสม จริงมากขึ้น เช่น ขุนช้างขุนแผน สามก๊ก ราชาธิราช เป็นต้น รวมถึงคตินิยมในเรื่อง ระเด่นลันได และทัศนะทางด้านสังคมของเรื่อง กาพย์พระไชยสุริยาด้วย เหล่านี้เป็นการปูพื้นฐานในการพัฒนาทางด้านวรรณกรรมในยุคต่อมาไม่มากก็น้อย
อีกประการหนึ่งกลวิธีการประพันธ์ในยุคนี้เริ่มนิยมร้อยแก้วบ้าง แล้ว ซึ่งเป็นกวีนิพนธ์มีความงามแบบเรียบง่าย และชัดเจน และหลังจากรัชกาลที่ 1 เป็นต้นมา วรรณกรรมประเภทพงศาวดารจีนก็ได้รับความนิยมและมีการแปลติดต่อมาในสมัยรัชกาล ที่ 2 รัชกาลที่ 3 และรัชกาลที่ 4 ซึ่งแสดงให้เห็นแนวโน้มของการพัฒนาทางด้านการประพันธ์ที่จะคลี่คลายมาสู่ วรรณกรรมปัจจุบันอีกประการหนึ่งด้วย

                       ครั้นถึงสมัยรัชกาลที่ 4 เป็นต้นมา ปัจจัยต่าง ๆ ก็สนับสนุนให้แนวการประพันธ์วรรณกรรมเปลี่ยนไปจากเดิมมากขึ้น ทั้งด้านแนวคิดของกวีและสังคม การแพร่กระจายวรรณกรรม (โรงพิมพ์) รวมถึงแนวโน้มของกลวิธีการประพันธ์ (ร้อยแก้ว) และแนวคิดจากวรรณกรรมตะวันตก (นักศึกษาที่ได้รับการศึกษาจากยุโรป) เหล่านี้มาประจวบเหมาะให้วรรณกรรมไทยได้พัฒนารูปแบบใหม่ขึ้นมา ซึ่งเราเรียกว่า "วรรณกรรมปัจจุบัน" แต่อย่างไรก็ตามมโนทัศน์ของวรรณกรรมปัจจุบันก็เปลี่ยนไปตามระบบของสังคมอีก ด้วย ฉะนั้นการที่ระบบสังคมไทยได้เปลี่ยนรุดหน้าไปในสมัย รัชกาลที่ 5 (เลิกทาส) นั้นมีส่วนให้แก่นของเรื่องในวรรณกรรมเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมอยู่มาก

ขอบคุณข้อมูลจาก วิชาการ.คอม

บันทึกการเข้า
imza
ทุกสิ่งอย่างวางไว้เพื่อให้คิดถึงกัน 
หน้า: [1]   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  


SimplePortal 2.3.2 © 2008-2010, SimplePortal