:+: กลบท..บุษบงแย้มผกา :+:

...กลบท..บุษบงแย้มผกา...

การแต่ง : บังคับให้นำคำ “หนึ่งคำ” มาเป็นกระทู้ยืน หมายถึง นำคำนั้นมาไว้ต้นวรรคทุกวรรคตลอดการแต่ง

ดังรูป...

คิด

คิดคราญใคร่ ใจหาย หลายตลบ
คิดทวนทบ ครบครัน ยิ่งหวั่นไหว
คิดหลายที่ มีคำตอบ มอบแก่ใจ
คิดย้ำไป ใจกลัว ตัวสั่นชา

คิดว่าพร้อม ยอมหมด ทุกกฏการณ์
คิดเรื่องงาน ผ่านพ้น ทนหน่อยหนา
คิดทุกสิ่ง นิ่งตรอง หมองอุรา
คิดครวญหา ตราตรึง ถึงสิ่งควร

คิดแล้วเรา อย่าเอาเปรียบ เหยียบชีวิต
คิดถึงสิทธิ์ จิตวาง พลางกำสรวล
คิดว่าห่าง ทางไกล ใจตีตรวน
คิดรอหวน ทวนกลับ นับวันคอย

คิดถึงพี่ ที่รัก เป็นหนักหนา
คิดแล้วพา น้ำตาร่วง ทรวงถดถอย
คิดยิ่งคิด จิตใฝ่ ใจยิ่งลอย
คิดย้ำบ่อย คอยที่มี พี่ก็เป็น

คิดให้ท้อ ทรมาน พาลโศกเศร้า
คิดค่ำเช้า เร้าใจ ให้ทุกข์เข็ญ
คิดหลายที มีน้ำตา พากระเซ็น
คิดภาพเห็น เย็นวาบ อุ่่นอาบอุ่นไอ

คิดสักวัน นั้นหนอ น้องขอข้าง
คิดร่วมทาง ย่างก้าว สาวเท้าใกล้
คิดจะรอ รอจน พ้นการไกล
คิดเพียงให้ ใจนี้ มีแรงคอย

ภาพวาด

หากว่า"งง" จงอย่าถาม ความมาหนา
ไม่รู้ว่า จะตอบไง อย่างไรได้
เพราะ คนแต่ง แบ่งคำ ลำนำไทย
ยังคิดไม่-ตกเลย..เหวย "งง" "งง"